ลอย (๒)
คำว่า ลอย ความหมายหนึ่ง คือ เคลื่อนตัวไปในอากาศ เช่น เมฆลอยอยู่สูงมาก. เราขึ้นไปบนภูเขาเห็นหมอกลอยอยู่ใกล้ ๆ. ลูกโป่งสวรรค์หลุดมือลอยไป. ว่าวขาดลอยไปตามลม. วันลอยกระทงมีการปล่อยโคมลอย. เนื่องจาก ลอย มีความหมายว่าเคลื่อนอยู่บนฟ้า จึงเรียกสิ่งที่ถูกยกขึ้นไปอยู่สูงว่า ลอย เช่น สะพานลอย ชั้นลอย หรือใช้ว่า ลอยฟ้า ก็ได้ เช่น รถไฟลอยฟ้า ถนนลอยฟ้า ภัตตาคารลอยฟ้า.
คำว่า ลอย ปรากฏในคำประสมหลายคำ เช่น เลื่อนลอย หมายความว่า ไม่คงที่ ไม่แน่นอน เช่น คำพูดของเขาเลื่อนลอยไม่มีหลักฐาน. ล่องลอย หมายความว่า เคลื่อนตัวอย่างสง่างามราวกับเคลื่อนไปในอากาศ. ลอยชาย หมายความว่า ปล่อยชายผ้านุ่งให้ห้อยลงไป. ตาลอย หมายความว่า ตาที่ไม่มองผู้ใดโดยเฉพาะ. ใจลอย หมายความว่า คิดถึงเรื่องใดเรื่องหนึ่งเพลินจนไม่รู้สึกตัว. ลอย ๆ หมายความว่า ไม่มีเหตุผล ไม่เจาะจงผู้ใด เช่น เขาพูดลอย ๆ. เขาเปรยขึ้นมาลอย ๆ. ลอยไปลอยมา หมายความว่า ไม่ทำการงานอะไร เช่น อย่ามัวแต่ลอยไปลอยมาซิจ๊ะ งานมีเยอะแยะ ช่วยหยิบช่วย
จับบ้างซิ.
ที่มา : บทวิทยุรายการ “รู้ รัก ภาษาไทย” ออกอากาศทางสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ ๑๘ มกราคม พ.ศ. ๒๕๕๕ เวลา ๗.๐๐-๗.๓๐ น.