ลูกทรพี
สำนวน ลูกทรพี หมายถึงลูกอกตัญญูที่ฆ่าหรือทำร้ายพ่อแม่ของตน เช่น ลูกทรพีคลั่งฆ่าแม่เพราะฤทธิ์ยาบ้า. สำนวน ลูกทรพี มีที่มาจากวรรณคดีเรื่องรามเกียรติ์ กล่าวว่าทรพีเป็นลูกของทรพา ซึ่งเดิมเป็นยักษ์ชื่อ นนทกาล มีหน้าที่เฝ้าประตูกำแพงในอุทยานของพระอิศวร นนทกาลมีใจรักนางฟ้า ซึ่งมีหน้าที่เก็บดอกไม้ถวายพระอิศวร ได้ปาดอกไม้ไปให้นางฟ้า นางฟ้าก็ไปฟ้องพระอิศวร นนทกาลจึงถูกพระอิศวรสาปให้มาเกิดในโลกมนุษย์เป็นควายชื่อ ทรพา และให้ตายเพราะลูกที่ชื่อ ทรพี. ทรพาจึงฆ่าลูกที่เป็นควายตัวผู้ทุกตัว ต่อมาเมียตัวหนึ่งของทรพาชื่อนางนิลกาสรแอบหนีไปออกลูกในถ้ำสุรกานต์ นางให้ชื่อลูกว่า ทรพี และได้เล่าเรื่องที่ทรพาฆ่าลูกให้ทรพีฟัง แม่ควายได้ฝากลูกไว้กับเทวดาประจำถ้ำ ทรพีมีเทวดามาคอยคุ้มครองทำให้มีพลังเก่งกล้า ในที่สุดทรพีก็ฆ่าทรพาผู้เป็นพ่อตาย จึงเป็นที่มาของสำนวน ลูกทรพี. ปัจจุบัน มีผู้ใช้สำนวน ลูกทรพี ในความหมายว่า ลูกอกตัญญู ทำร้ายพ่อแม่หรือทำร้ายผู้ที่เลี้ยงดูมา
ที่มา : บทวิทยุรายการ “รู้ รัก ภาษาไทย” ออกอากาศทางสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ ๑๗ กันยายน พ.ศ. ๒๕๕๔ เวลา ๗.๐๐-๗.๓๐ น.