ลูกเต๋า (๒)
ลูกเต๋ามีต้นกำเนิดในอินเดียและเปอร์เซียโบราณ เดิมทำจากกระดูกข้อตีนของแกะเป็นรูปทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้า ลูกเต๋าแบบนี้ขุดพบที่ดินแดนของพวกมองโกลด้วย และชาวจีนคงดัดแปลงเป็นลูกเต๋าทรงลูกบาศก์ก่อนที่จะแพร่หลายไปทั่วโลก
ลูกเต๋าแบบจีนนั้น จุดที่แสดงแต้ม ๑ กับแต้ม ๔ จะเป็นสีแดงชาดต่างกับจุดแสดงแต้มอื่นๆ ซึ่งเป็นสีดำ มีเรื่องเล่ามาในพงศาวดารของจีนว่า แต่ก่อนแต้มของลูกเต๋าจีนทุกหน้าล้วนแต่เป็นสีดำ ครั้งหนึ่งฮ่องเต้ราชวงศ์ถังพระนามเสฺวียนจงฮ่องเต้โปรดให้พระนางหยางกุ้ยเฟยดื่มสุราในถ้วยทองเป็นเพื่อน แต่พระนางปฏิเสธ ทั้งสองจึงตกลงพนันทอดลูกเต๋าคนละ ๓ ลูกในครั้งเดียว ผู้แพ้ต้องเป็นฝ่ายถูกปรับให้ดื่มสุรา พระนางหยางกุ้ยเฟยทอดลูกเต๋าได้แต้ม ๑ ทั้ง ๓ ลูก ฝ่ายฮ่องเต้อธิษฐานขอให้ทอดได้แต้ม ๔ ก็ได้แต้ม ๔ ทั้ง ๓ ลูกสมปรารถนา ทรงชนะพนัน จึงโปรดให้ขันทีนำชาดมาแต้มที่จุดแต้ม ๑ กับแต้ม ๔ เพื่อเป็นขวัญ นัยว่าให้แต้มทั้งสองนี้คู่กันไปตลอดกาล ลูกเต๋าแบบจีนจึงได้ทำเป็นสีแดงชาดเฉพาะที่จุดแต้ม ๑ กับแต้ม ๔ นับแต่นั้นมา
(หมายเหตุ : คำว่า เสฺวียนจงฮ่องเต้ อ่านเสียง สว ควบกัน)
ที่มา : บทวิทยุรายการ “รู้ รัก ภาษาไทย” ออกอากาศทางสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ ๒๙ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๕๕ เวลา ๗.๐๐-๗.๓๐ น.