ลูกเต๋า (๓)
คำว่า ลูกเต๋า นอกจากหมายถึงอุปกรณ์สำหรับเล่นเกมและการพนันทรงลูกบาศก์แล้ว ยังเป็นชื่อขนมอย่างหนึ่งด้วย เรียกว่า ขนมลูกเต๋า ตามรูปร่างซึ่งเป็นทรงลูกบาศก์เหมือนลูกเต๋า. ขนมลูกเต๋าเป็นขนมเปี๊ยะแบบหนึ่ง มีไส้ทำด้วยถั่วทองหรือถั่วดำกวน บางทีก็ใช้เผือกกวนทำไส้แทน ห่อด้วยแป้งสาลีซึ่งนวดผสมกับไข่แดง น้ำตาลปี๊บ และผงฟู ปั้นเป็นรูปทรงลูกเต๋า แล้วนำไปทอดโดยใช้ไฟอ่อนๆ และใช้น้ำมันแต่น้อย ระหว่างทอดต้องหมั่นกลับขนมลูกเต๋าให้ทั่วทั้ง ๖ ด้าน. ขนมลูกเต๋ามีส่วนผสมและวิธีทำคล้ายกับขนมเปี๊ยะสดหรือขนมเปี๊ยะทอด ที่แตกต่างกันมากคือรูปทรง. ขนมลูกเต๋ามีทรงเป็นลูกเต๋าสมชื่อ. ส่วนขนมเปี๊ยะทอดทำเป็นรูปกลม ๆ แบน ๆ. ขนมลูกเต๋าเป็นขนมของชาวจีนแต้จิ๋ว ในประเทศจีนมีขายที่มณฑลกวางตุ้ง แต่ในประเทศไทยมีขายทั่วไป ภาษาจีนแต้จิ๋วเรียกขนมลูกเต๋า ว่า ปอเต่าเปี้ย แปลว่า ขนมเปี๊ยะทะนานอัญมณี หรือ เตาแจ่เปี้ย (แปลว่า ขนมเปี๊ยะลูกเต๋า)
ที่มา : บทวิทยุรายการ “รู้ รัก ภาษาไทย” ออกอากาศทางสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ ๓๐ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๕๕ เวลา ๗.๐๐-๗.๓๐ น.