วิทยุ
คำว่า วิทยุ มาจากคำภาษาสันสกฤต วิทฺยุตฺ (อ่านว่า วิด-ทะ -ยุด) แปลว่า ฟ้าแลบ สายฟ้า. คำนี้ไทยนำมาใช้เรียกกระแสคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าชนิดที่เคลื่อนไปตามอากาศโดยไม่ต้องใช้สาย และอาจเปลี่ยนเป็นเสียงหรือรูปได้. เครื่องที่มีหน้าที่เปลี่ยนคลื่นเสียงให้เป็นคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าออกสู่อากาศ เรียกว่า เครื่องส่งวิทยุ. ส่วนเครื่องที่มีหน้าที่เปลี่ยนคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าที่รับได้จากเครื่องส่งวิทยุ ให้กลับเป็นคลื่นเสียงตามเดิม เรียกว่า เครื่องรับวิทยุ ทั้งเครื่องส่งวิทยุและเครื่องรับวิทยุ เรียกสั้น ๆ ว่า วิทยุ เช่น ส่งวิทยุ เปิดวิทยุ ฟังวิทยุ
คำว่า วิทยุ เป็นคำที่พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงบัญญัติขึ้นใช้แทนคำว่า radio.
ปัจจุบันมีวิทยุหลายประเภท เช่น วิทยุกระจายเสียง วิทยุติดตามตัว วิทยุโทรทัศน์ วิทยุสนาม
ที่มา : บทวิทยุรายการ “รู้ รัก ภาษาไทย” ออกอากาศทางสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ ๑๖ เมษายน พ.ศ. ๒๕๕๒ เวลา ๗.๐๐-๗.๓๐ น.