วิสัย
คำว่า วิสัย เขียน ว แหวน สระอิ ส เสือ ไม้หันอากาศ ย ยักษ์ มาจากคำภาษาบาลี วิสย (อ่านว่า วิ-สะ-ยะ) ซึ่งหมายถึง ที่ผูก แดน
คำว่า วิสัย ในภาษาไทยมี ๒ ความหมาย ความหมายหนึ่งคือ ลักษณะที่เป็นอยู่ เช่น วิสัยของมนุษย์ย่อมรักสุข เกลียดทุกข์. เธอรักสวยรักงามตามวิสัยหญิง. เขามาสายเป็นปรกติวิสัย.
คำว่า วิสัย อีกความหมายหนึ่ง คือ ขอบเขตของอำนาจ เช่น ปัญหาเรื่องนี้พ้นวิสัยที่เขาจะแก้ไขได้ คำว่า วิสัย ความหมายนี้ อาจใช้ในคำสมาส เช่น ทัศนวิสัย คือ ขอบเขตที่สามารถมองเห็นได้ เช่น เวลาหมอกลงจัด ทัศนวิสัยอาจจะไกลเพียง ๕๐ เมตร ไกลกว่านั้นมองไม่เห็น.
ที่มา : บทวิทยุรายการ “รู้ รัก ภาษาไทย” ออกอากาศทางสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ ๒๒ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๐ เวลา ๗.๐๐-๗.๓๐ น.