ศรี
คำว่า ศรี มาจากภาษาสันสกฤต ศฺรี หมายถึง สิริมงคล ความงาม ความรุ่งเรือง ความเจริญ เช่น เขาได้รับตำแหน่งรัฐมนตรีถือว่าเป็นเกียรติเป็นศรีแก่วงศ์ตระกูล เธอเป็นแม่ศรีเรือน บริหารกิจการในบ้านและปรนนิบัติสามีไม่บกพร่อง. อาจใช้นำหน้าคำบางคำแสดงความยกย่อง เช่น พระศรีรัตนตรัย วัดพระศรีรัตนศาสดาราม ต้นพระศรีมหาโพธิ์
คำว่า ศรี อีกคำหนึ่งหมายถึง พลู สันนิษฐานกันว่าคำนี้อาจมาจากคำภาษามลายูว่า sireh (อ่านว่า สิ-เระฮ์) หรือคำภาษาชวาว่า sirih (อ่านว่า สิ-ริฮ์) มีตัวอย่างเช่น พานพระศรี ใช้เรียกพานหมากสำหรับพระมหากษัตริย์ สมเด็จพระบรมราชินีนาถ และสมเด็จพระบรมราชินี. ในหนังสือเรื่องเครื่องราชูปโภคมีกล่าวว่า เครื่องพานพระศรีสำหรับพระมหากษัตริย์มี ๒ สำรับ เครื่องทองลงยาสำรับหนึ่งใช้ในวันปรกติ และเครื่องนากสำรับหนึ่งใช้ในวันพระ ทั้งนี้เพราะพระมหากษัตริย์มักจะทรงศีลในวันพระ จึงใช้เครื่องเงินทองไม่ได้
ที่มา : บทวิทยุรายการ “รู้ รัก ภาษาไทย” ออกอากาศทางสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ ๒๕ มกราคม พ.ศ. ๒๕๕๗ เวลา ๗.๐๐-๗.๓๐ น.