ศักราช
ศักราช มาจากคำภาษาสันสกฤตว่า ศกราช (อ่านว่า สะ -กะ-รา-ชะ) แปลว่า พระราชาแห่งราชวงศ์ศกะ
พระราชาแห่งราชวงศ์ศกะ ที่กล่าวถึงนี้คือพระเจ้าศาลิวาหนะ (อ่าน สา-ลิ-วา-หะ-นะ) ซึ่งเป็นผู้ริเริ่มนำชื่อราชวงศ์ของพระองค์ คือ ศก (อ่านว่า สะ -กะ) มาใช้เป็นชื่อเรียกปี ในภาษาไทยคำว่า ศักราช ไม่ได้มีความหมายว่า พระราชาแห่งราชวงศ์ศกะ อย่างในภาษาสันสกฤต แต่ใช้เป็นชื่อเรียกระบบการนับเวลาในรอบปีหนึ่ง ๆ (อ่านว่า ปีหนึ่ง ปีหนึ่ง) เพื่อระบุเหตุการณ์สำคัญ ๆ ที่เกิดขึ้นในแต่ละปีและบอกลำดับปีเรียงต่อกันไป ศักราชที่สำคัญในปัจจุบันได้แก่ พุทธศักราช (อ่านว่า พุด-ทะ-สัก-กะ-หฺราด) คริสต์ศักราช (อ่านว่า คฺริด-สัก-กะ-หฺราด) และฮิจเราะห์ศักราช (อ่านว่า ฮิด-จะ-เราะ-สัก-กะ-หฺราด) ส่วนศักราชที่ไทยเคยใช้มาก่อนพุทธศักราชได้แก่ มหาศักราช จุลศักราช และศักราชของกรุงรัตนโกสินทร์ซึ่งเรียกว่า รัตนโกสินทรศก (อ่านว่า รัด-ตะ-นะ-โก-สิน-สก)
ที่มา : บทวิทยุรายการ “รู้ รัก ภาษาไทย” ออกอากาศทางสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ ๑๓ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๕๓ เวลา ๗.๐๐-๗.๓๐ น.