ศิลปะ

         คำว่า ศิลปะ มาจากภาษาสันสกฤต. ศิลปะ หมายถึง การแสดงออกให้ผู้อื่นเห็นความสามารถในการสร้างสรรค์ผลงานที่นิยมว่าเป็นความงาม ความประณีต และความมีชั้นเชิงเหนือคนทั่วไป ศิลปะอาจแสดงออกด้วยการผลิตหรือการกระทำด้วยมือ อย่างการวาดภาพ การปั้น การแกะสลัก.  ผลงานที่ใช้ความสามารถส่วนตัวเป็นพิเศษ ในการใช้ร่างกายและน้ำเสียง อย่างการฟ้อนรำ การร้องเพลง. หรือผลงานที่ใช้ความคิด อย่างการแต่งเพลง การแต่งนวนิยาย การแต่งบทละคร. 

          ตัวอย่างประโยคที่ใช้คำว่า ศิลปะ เช่น
เขาเรียนหนังสือไม่เก่งแต่มีหัวทางศิลปะ ไม่ว่าวาดหรือปั้นก็ทำได้ดี. หม้อปั้นดินเผาลายก้นหอยเป็นศิลปะสมัยบ้านเชียง. มวยไทยเป็นศิลปะการต่อสู้ด้วยมือเปล่าที่ทั้งสวยงามและรุนแรง. จะบอกปฏิเสธใครก็ต้องมีศิลปะ ไม่ทำให้ผู้ถูกปฏิเสธเสียหน้าหรือเสียใจ. ตามทรรศนะตะวันตก รูปเปลือยเป็นศิลปะแต่ต้องไม่แสดงออกในทางลามกอนาจาร

ที่มา :  บทวิทยุรายการ “รู้ รัก ภาษาไทย” ออกอากาศทางสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ ๑๑ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๕๕ เวลา ๗.๐๐-๗.๓๐ น.