สนิม
คำว่า สนิม หมายถึงส่วนของผิวโลหะที่แปรสภาพไปจากเดิมเนื่องด้วยปฏิกิริยาเคมีเป็นสาเหตุให้เกิดการผุกร่อน เช่น มีดขึ้นสนิม. และมีความหมายโดยปริยายว่า มลทิน เช่น สนิมในใจ
คำว่า สนิม แต่เดิมอาจใช้ว่า ถนิม ดังบทละครนอกเรื่องคาวี พระราชนิพนธ์ของพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย มีกลอนบทหนึ่งว่า
“ไฉนเหน็บพระขรรค์ไว้มั่นคง ลงสรงถูกน้ำจะเป็นถนิม
เสียดายพลอยประดับล้วนทับทิม จะช่วยเชิญไว้ริมชลธาร”
อย่างไรก็ตามในสมัยใกล้เคียงกัน คือในรัชสมัพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว คำนี้ออกเสียงเป็น สนิม ก็มี ดังโคลงโลกนิติพระนิพนธ์สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอกรมพระยาเดชาดิศร มีโคลงบทหนึ่งขึ้นต้นว่า
“สนิมเหล็กเกิดแต่เนื้อ ในตน
กินกัดเนื้อเหล็กจน กร่อนขร้ำ”
ที่มา : บทวิทยุรายการ “รู้ รัก ภาษาไทย” ออกอากาศทางสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ ๒๓ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๕๕ เวลา ๗.๐๐-๗.๓๐ น.