สมณโคดม
สมณโคดม (อ่านว่า สะ –มะ -นะ-โค-ดม) มาจากคำภาษาบาลี-สันสกฤต ๒ คำรวมกัน คือ สมณ (อ่านว่า สะ –มะ -ณะ) กับ โคตม (อ่านว่า โค-ตะ -มะ) สมณ เป็นคำเรียกนักบวชในศาสนาพุทธและศาสนาเช่น ส่วนคำว่า โคตม หรือที่ภาษาไทยใช้ว่า โคดม (อ่านว่า โค-ดม) นั้น แปลว่า อาทิตย์ดวงที่ประเสริฐที่สุด
สมณโคดม เป็นพระนามที่รู้จักกันดีที่สุดพระนามหนึ่งของพระพุทธเจ้า เหตุที่ได้พระนามนี้เพราะเชื่อว่า พระพุทธเจ้าประสูติในสุริยวงศ์หรือวงศ์แห่งพระอาทิตย์. พระพุทธเจ้าเป็นมหาบุรุษผู้ประเสริฐที่สุด มิอาจหาผู้ใดเปรียบปานได้ หากเปรียบบุรุษทั้งหลายผู้ทรงคุณแก่โลกเหมือนกับดวงดาวต่าง ๆ บนท้องฟ้าแล้ว พระสมณโคดมก็จะเปรียบดั่งดวงสุริยาทิตย์ที่มีแสงแห่งพระปัญญาเจิดจ้ากว่าดาวใด ๆ บนท้องฟ้า ด้วยพระปัญญาดังกล่าว พระพุทธเจ้าจึงได้ตรัสรู้พระธรรมอันเลิศล้น และทรงนำพระธรรมนั้นมาเทศนาแก่ผู้คน
ที่มา : บทวิทยุรายการ “รู้ รัก ภาษาไทย” ออกอากาศทางสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ ๗ กันยายน พ.ศ. ๒๕๕๒ เวลา ๗.๐๐-๗.๓๐ น.