สมิง
ในภาษาไทย คำว่า สมิง (อ่านว่า สะ-หฺมิง) มี ๒ ความหมาย. ความหมายหนึ่ง สมิง เป็นคำนำหน้าชื่อขุนนางผู้ใหญ่ของมอญ เช่นที่ปรากฏในวรรณคดีเรื่อง ราชาธิราช ว่า สมิงพระราม สมิงนครอินทร์. สมิง คำนี้มาจากภาษามอญ แปลว่า เจ้า มักใช้หมายถึง พระเจ้าแผ่นดิน เจ้าเมือง ผู้ปกครองบ้านเมือง.
อีกความหมายหนึ่ง สมิง ปรากฏในคำว่า เสือสมิง คือ เสือ ที่เชื่อกันว่าเดิมเป็นคนมีวิชาความรู้ทางไสยศาสตร์ มีความรู้ทางเวทมนตร์แก่กล้ามากจนกลายเป็นเสือ. จึงเป็นเสือที่ดุร้ายน่ากลัวมาก เพราะอาจแสดงตนให้เห็นเป็นคนได้. คำว่า สมิง คำนี้ สันนิษฐานว่า เป็นคำที่แผลงมาจากคำว่า สิง ในภาษาเขมร. สิง แปลว่า อยู่ เขมรใช้เป็นคำกริยาสำหรับพระภิกษุ แต่ไทยนำมาใช้สำหรับผี เช่นที่ใช้ว่า ผีสิง. ส่วน สมิง เขมรแปลว่า อยู่นิ่ง แน่นิ่ง และแปลว่า ตาย ได้ด้วย.
ในภาษาไทย ใช้คำว่า สมิง ในความหมายว่า อยู่ เท่านั้น เสือสมิง คือ เสือที่มีวิญญาณของคนสิงอยู่.
ที่มา : บทวิทยุรายการ “รู้ รัก ภาษาไทย” ออกอากาศทางสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ ๗ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๕๑ เวลา ๗.๐๐-๗.๓๐ น.