สลัด
สลัด เขียนไม่มีรูปสระอะ ออกเสียงเป็นคำ ๒ พยางค์ ว่า [สะ-หฺลัด] คำว่า สลัด ในภาษาไทยเป็นได้ทั้งคำกริยาและคำนาม.
สลัด ที่เป็นคำนามมี ๒ ความหมาย ความหมายหนึ่งคือ เป็นชื่ออาหารอย่างหนึ่งประกอบด้วยผักหรือผลไม้ต่าง ๆ อาจใช้ผักสด เช่น ผักกาดหอม แตงกวา มะเขือเทศ กะหล่ำปลี หรือผักต้ม เช่น ถั่วต้ม ดอกกะหล่ำต้ม มันต้ม. สลัด อาจรับประทานกับเนื้อสัตว์ เช่นเนื้อไก่ เนื้อวัว กุ้ง ไส้กรอก หรือไข่ต้ม ก็ได้. น้ำปรุงรสเรียกว่า น้ำสลัด. คำว่า สลัด ตามความหมายนี้มาจากคำภาษาอังกฤษ salad เขียน s-a-l-a-d
สลัด ที่เป็นคำนามมีความหมายอีกอย่างหนึ่งคือ โจรซึ่งปล้นเรือต่าง ๆ กลางทะเลหลวง เรียกว่า โจรสลัด เรือโจรสลัดสมัยก่อนมักจะชักธงรูปหัวกะโหลกมีกระดูกไขว้อยู่ข้างล่าง.
คำว่า สลัด ตามความหมายนี้มาจากคำภาษามลายูว่า salat (อ่านว่า ซา-ลัต) ซึ่งแปลว่า ช่องแคบ หรือ ผู้ร้ายที่ดักปล้นตามช่องแคบ ต่อมาคำว่า สลัด ซึ่งใช้เรียกโจรประเภทนี้ได้ขยายความหมายไปเรียกโจรจี้เครื่องบินว่า สลัดอากาศ ด้วย
ที่มา : บทวิทยุรายการ “รู้ รัก ภาษาไทย” ออกอากาศทางสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ ๒๗ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๐ เวลา ๗.๐๐-๗.๓๐ น.