สายสิญจน์
สายสิญจน์ มาจากคำว่า สาย กับ สิญจน์ สาย หมายถึง สิ่งที่มีลักษณะเป็นเส้นยาว ๆ ส่วน สิญจน์ เขียน ส เสือ สระอิ ญ หญิง จ จาน น หนู การันต์ แปลว่า การรดน้ำมนต์ มาจากคำภาษาบาลีสันสกฤตว่า สิญฺจน (อ่านว่า สิน-จะ-นะ)
ในภาษาไทย ใช้คำว่า สายสิญจน์ หมายถึง ด้ายดิบที่นำมาจับเข้าด้วยกันเป็นเส้นยาว ใช้ในพิธีกรรมทางศาสนา เช่น โยงสายสิญจน์รอบบ้านในงานทำบุญเลี้ยงพระ. ใช้สายสิญจน์ทำเป็นมงคลคล้องศีรษะบ่าวสาวในพิธีมงคลสมรส.
ส่วนด้ายดิบที่โยงจากศพในพิธีสวดพระอภิธรรมหรือการบังสุกุล ไม่เรียกว่า สายสิญจน์ เรียกว่า สายโยง
ที่มา : บทวิทยุรายการ “รู้ รัก ภาษาไทย” ออกอากาศทางสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ ๒๔ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๐ เวลา ๗.๐๐-๗.๓๐ น.