สาแหรก
คำว่า สาแหรก ใช้หมายถึงเครื่องหาบของต่าง ๆ ทำด้วยหวายเป็น ๔ สาย ตอนบนรวบเข้าทำเป็นหูสำหรับสอดไม้คาน ตอนล่างขัดเป็นสี่เหลี่ยมสำหรับวางกระจาดเป็นต้น เช่น ในสาแหรกข้างหนึ่งมีอาหารคาว อีกข้างหนึ่งมีอาหารหวาน. สาแหรกอาจปรากฏในสำนวน ใส่สาแหรกแขวนไว้ หมายถึงเลี้ยงดูอย่างพะเน้าพะนอไม่ต้องให้ทำอะไร
นอกจากนั้น สาแหรกยังมีความหมายโดยปริยายว่า ลักษณะลายเส้นที่ลากลงมาหรือพาดขวางตัดกัน เช่น ชมพู่พันธุ์หนึ่ง ผลใหญ่สีชมพู มีลายสีแดงเข้มเป็นเส้น ๆ ตามยาว เรียกว่า ชมพู่สาแหรก. แสงสะท้อนที่เป็นเส้นตัดกันในเม็ดพลอยทับทิม ก็เรียกว่า สาแหรก เช่น ทับทิมเม็ดนี้มีสาแหรกสวยมาก.
คำว่า สาแหรก อาจมาจากคำเขมร สงฺแรก (อ่านว่า ซอง-แรก) ซึ่งหมายถึง เครื่องหาบ
ที่มา : บทวิทยุรายการ “รู้ รัก ภาษาไทย” ออกอากาศทางสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ ๒๓ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๐ เวลา ๗.๐๐-๗.๓๐ น.