สิมพลี
สิมพลี (อ่าน สิม-พะ- ลี) มาจากคำภาษาบาลีว่า สิมฺพลิ (อ่าน สิม-พะ- ลิ) แปลว่า ต้นงิ้ว คำนี้ปรากฏใช้หลายครั้งในกากีคำกลอนของเจ้าพระยาพระคลัง (หน) ดังนี้
“ปางนั้นยังมีครุฑราช สุริยชาติล้ำสกุณาปักษา
สถิตสถานพิมานรัตน์รมยา ยอดมหาพฤกษาสิมพลี“
ในกากีคำกลอนยังมีคำว่า สิมพลีวัน คำนี้มาจากภาษาบาลีเช่นกันว่า สิมฺพลิวน (อ่าน สิม-พะ- ลิ-วะ- นะ) แปลว่า ป่าต้นงิ้ว ดงต้นงิ้ว เช่น
“คนธรรพ์หวั่นจิตจำสนอง อันพระน้องร้างท้าวภิรมย์สม
ไปสู่สิมพลีวันอันอุดม เห็นนิยมสมบัติสกุณา”
ส่วนคำว่า วิมานสิมพลี หมายถึง ที่สถิตของพระยาครุฑซึ่งตั้งอยู่บนยอดต้นงิ้วสูงใหญ่ ในกากีคำกลอนว่าขึ้นอยู่ริมจอมเขาพระสุเมรุ และเกิดมีขึ้นแก่พระยาครุฑตามบุญบารมีที่ได้สร้างสมไว้ดังนี้
“เจ้าก็เป็นพระยาครุฑอุดมเดช วิสัยเพศพงศ์ราชปักษี
สถิตสถานพิมานทิพสิมพลี เพราะบารมีอบรมสร้างสมมา”
ที่มา : บทวิทยุรายการ “รู้ รัก ภาษาไทย” ออกอากาศทางสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ ๑๓ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๕๗ เวลา ๗.๐๐-๗.๓๐ น.