สิริ-ศรี
คำว่า สิริ (อ่านว่า สิ-หฺริ) เป็นคำที่มาจากภาษาบาลี มีความหมายเหมือนกับคำว่า ศรี ซึ่งไทยรับมาจากภาษาสันสกฤต.
ในภาษาไทย ใช้คำว่า สิริ หมายถึง ความรุ่งเรือง ความสว่างสุกใส ความงาม ความเจริญ มักใช้คู่กับคำว่า มงคล เช่น คู่บ่าวสาวได้รับพระราชทานน้ำสังข์ ถือเป็นสิริมงคลอย่างยิ่ง. เขาได้รับน้ำมนต์จากพระอาจารย์เป็นสิริมงคล.
ส่วนคำว่า ศรี ใช้เป็นคำยกย่อง เช่น พระศรีรัตนตรัย พระศรีศาสดา พระศรีศากยมุนี. เมื่อใช้ว่า เป็นศรี จะมีความหมายว่า เป็นที่เชิดหน้าชูตา ทำให้เป็นที่ยกย่อง เช่น เขาเป็นคนแรกของครอบครัวที่เรียนจบปริญญา นับว่าเป็นเกียรติเป็นศรีแก่วงศ์ตระกูล.
ที่มา : บทวิทยุรายการ “รู้ รัก ภาษาไทย” ออกอากาศทางสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ ๑๔ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๕๒ เวลา ๗.๐๐-๗.๓๐ น.