สุภาษิต
สุภาษิต หมายถึง คำกล่าวที่เป็นคติคำสอนให้ประพฤติหรือไม่ประพฤติอย่างใดอย่างหนึ่ง เช่น สุภาษิตพระร่วงกล่าวว่า “เมื่อน้อยให้เรียนวิชา ให้หาสินเมื่อใหญ่”. พุทธศาสนสุภาษิต กล่าวว่า “ตนนั่นแลเป็นที่พึ่งแห่งตน”. “จงเตือนตนด้วยตน”. “พึงรักษาความดีของตน ดุจเกลือรักษาความเค็ม”.
สุภาษิต บางทีก็เรียกว่า ภาษิต หมายถึง ถ้อยคำหรือข้อความที่กล่าวสืบต่อกันมาช้านานแล้ว มีความหมายเป็นคติ เช่น อิศริญาณภาษิต (อ่านว่า อิด-สะ-ริ-ยาน-พา-สิด) มีข้อความว่า “จงฟังหูไว้หูคอยดูไป เชื่อน้ำใจดีกว่าอย่าเชื่อยุ” หมายความว่า อย่าเชื่อคนง่ายเชื่อน้ำใจคน ดีกว่าเชื่อคำพูดของคน.
ที่มา : บทวิทยุรายการ “รู้ รัก ภาษาไทย” ออกอากาศทางสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ ๒๕ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๕๐ เวลา ๗.๐๐-๗.๓๐ น.