สแลง-แสลง
คำว่า สแลง (อ่านว่า สะ-แลง) กับ แสลง (อ่านว่า สะ-แหฺลง) เป็นคำคนละคำที่แตกต่างกันทั้งรูป การออกเสียง และความหมาย
สแลง (อ่านว่า สะ-แลง) เขียน ส เสือ สระแอ ล ลิง ง งู หมายถึง ถ้อยคำหรือสำนวนที่เข้าใจกันเฉพาะในคนบางกลุ่มหรือในชั่วระยะเวลาใดเวลาหนึ่ง ใช้ในภาษาพูดที่ไม่เป็นทางการ และไม่ใช้ในภาษาเขียน เช่นคำว่า โบ๊ะ. วีน. เม้ง. เป็นคำสแลง
คำว่า สแลง เป็นคำยืมจากภาษาอังกฤษหมายถึง ภาษาที่มีความหมายเป็นพิเศษเฉพาะของคนบางกลุ่ม ซึ่งต้องการพูดโดยไม่ให้คนที่อยู่นอกกลุ่มของตนเข้าใจ
ในภาษาไทยมีคำที่มีเสียงและความหมายคล้าย ๆ กับคำว่า สแลง คือคำว่า แสลง (อ่านว่า สะ-แหฺลง) เขียน สระแอ ส เสือ ล ลิง ง งู หมายความว่า ไม่ถูกกับโรค เช่น ถ้ากินของแสลงโรคจะกำเริบ. หน่อไม้และแตงกวาแสลงโรคเกาต์ (อ่านว่า เก๊า). แสลง อาจจะหมายความว่า ขัด ก็ได้ เช่น แสลงหู หมายถึง ขัดหู. แสลงตา หมายถึง ขัดตา.
ที่มา : บทวิทยุรายการ “รู้ รัก ภาษาไทย” ออกอากาศทางสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ ๑๔ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๐ เวลา ๗.๐๐-๗.๓๐ น.