หนักเกินไปแล้ว

          ตามพจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. ๒๕๔๒  หนัก  เป็นคำวิเศษณ์ หมายถึง  มีน้ำหนักมาก ตรงข้ามกับ เบา; แรง เช่น ฝนตกหนัก  รุนแรง เช่น รบหนัก ไข้หนัก มาก เช่น บุญหนักศักดิ์ใหญ่; ที่ให้ผลช้ากว่าปรกติ เช่น ทุเรียนหนัก ข้าวหนัก  ซึ่งพจนานุกรมฉบับนี้ยังรวบรวมคำที่เกี่ยวกับ หนัก ไว้หลายคำ ที่เป็นคำวิเศษณ์ เช่น หนักกะลาหัว  เป็นภาษาปากหมายถึง  เป็นภาระของ เป็นเรื่องของ เช่น ฉันจะทำอย่างนี้ แล้วมันหนักกะลาหัวใคร บางครั้งอาจจะใช้ว่า   หนักกบาล หนักกบาลหัว หนักหัว หรือ หนักหัวกบาล  หนักท้อง  หมายถึง พอให้อิ่ม พอประทังหิว เช่น กินพอให้หนักท้อง หนักนิดเบาหน่อย  หมายถึง เกินพอดีไปบ้างหรือน้อยกว่าพอดีไปบ้าง เช่น เป็นสามีภรรยากัน หนักนิดเบาหน่อยก็ควรอภัยให้กัน  หนักแน่น  หมายถึง มั่นคง ไม่ท้อถอย เช่น เขามีใจหนักแน่นไม่ย่อท้อต่ออุปสรรคใด ๆ ทั้งสิ้น; ไม่โกรธง่าย เช่น เขาเป็นคนใจคอหนักแน่น ไม่โกรธใครง่าย ๆ; ไม่หูเบา เช่น ต้องทำใจให้หนักแน่น อย่าเชื่อใครง่าย ๆ หนักปาก  หมายถึง ไม่ทันได้พูด เช่น คุยกันอยู่ตั้งนาน หนักปากไปหน่อย เลยไม่ได้ถามว่าชื่ออะไร หนักสมอง  หมายถึง ที่ต้องใช้ความคิดมาก เช่น ปัญหาเศรษฐกิจเป็นปัญหาหนักสมอง หนักหัว ก็ว่า หนักแผ่นดิน  เป็นสำนวน หมายถึง ไม่รู้คุณของแผ่นดินที่อาศัย ทรยศต่อบ้านเมืองของตน เสนียดสังคม  หนักไม่เอา เบาไม่สู้  เป็นสำนวน หมายถึง ไม่มีความอดทนที่จะทำการงาน 

          และที่เป็นคำกริยา เช่น หนักข้อ  หมายถึง กำเริบ เช่น เด็กคนนี้ชักจะหนักข้อขึ้นทุกวัน พ่อแม่ว่ากล่าวอย่างไรก็ไม่ฟัง  และยังหมายถึง รุนแรง เช่น เดี๋ยวนี้โจรผู้ร้ายมักกระทำการหนักข้อ  หนักใจ  หมายถึง วิตก เช่น เขาหนักใจในการสอบครั้งนี้ หรือหมายถึง ลําบากใจ เช่น เขารู้สึกหนักใจที่ต้องไปค้ำประกันลูกของเพื่อน บางทีใช้เข้าคู่กับคำ หนักอก เป็น หนักอกหนักใจ   หนักหน้า  หมายถึง มีภาระต้องรับผิดชอบทั้งหมด เช่น เรื่องนี้หัวหน้าคณะหนักหน้าอยู่คนเดียว.

     จินดารัตน์  โพธิ์นอก