หอบ
หอบ เป็นกิริยาขนหรือนำสิ่งของจำนวนมากไปด้วยการใช้แขนทั้งสองข้างโอบรวบและรองรับสิ่งของนั้น เช่น เขาหอบผ้าไปซักที่ริมคลอง. เขาหอบฟืนมาไว้ในบ้าน. หอบ หมายความว่า พาไปนำไปอย่างพะรุงพะรัง ก็ได้ เช่นในคำว่า หอบลูกหอบเต้า หอบข้าวหอบของ เช่น เกิดน้ำท่วมมากจนอยู่ในบ้านไม่ได้ เขาต้องหอบลูกหอบเต้าไปอาศัยศาลาวัดชั่วคราว. เขาถูกไล่ที่จึงต้องหอบข้าวหอบของไปอยู่กับญาติที่ต่างจังหวัด. เมื่อใช้ว่า หอบหิ้ว แปลว่า ทั้งหอบและหิ้ว หมายความว่า พากันไปโดยไม่ทอดทิ้งกัน ร่วมทุกข์ร่วมสุขกัน เช่น ถ้าเราจะต้องย้ายจากที่อยู่นี่ไป เราก็จะหอบหิ้วกันไปด้วยกัน. เขาหอบหิ้วสุนัขตัวโปรดของเขาไปด้วยทุกแห่ง.
หอบ นอกจากจะใช้เป็นกิริยาของคนแล้ว ยังใช้เป็นกิริยาของลมพายุและของสัตว์ด้วย เช่น ลมหอบเอาฝนมาตกทางอ่าวไทย. พายุหอบเอาเมฆฝนไปหมด. แม่ลิงหอบลูกน้อยปีนขึ้นต้นไม้ไป.
ที่มา : บทวิทยุรายการ “รู้ รัก ภาษาไทย” ออกอากาศทางสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ ๑๕ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๕๒ เวลา ๗.๐๐-๗.๓๐ น.