หัวก่ายท้ายเกย
คำว่า หัว และ ท้าย ในสำนวนนี้หมายถึง หัวเรือ และท้ายเรือ. คำว่า ก่าย หมายถึง พาด พาดค้างอยู่ เช่น เอามือก่ายหน้าผาก. นอนก่ายหมอนข้าง. เกย หมายความว่า แล่นหรือเสือกขึ้นไปค้างอยู่พาดอยู่ ถูกซัดหรือลากขึ้นไปติดอยู่ค้างอยู่ เช่น เรือเกยฝั่ง พาดทับเฉพาะชายหรือริม เช่น ปูเสื่อเกยกัน. เจ้าตูบเอาคางเกยตักเจ้าของ. สำนวน หัวก่ายท้ายเกย มาจากลักษณะของเรือหลายลำจอดอยู่อย่างแออัด จนหัวเรือของเรือลำหนึ่งก่ายหรือปีนขึ้นไปค้างอยู่บนเรืออีกลำหนึ่ง ส่วนท้ายของเรืออีกลำหนึ่งเกยอยู่กับเรืออีกลำหนึ่ง
สำนวน หัวก่ายท้ายเกย มีความหมายว่า มีอยู่อย่างมากมาย เต็มไปหมดอย่างไร้ระเบียบ เช่น เขาพาเพื่อนมากินเหล้ากันหลายคนตั้งแต่หัวค่ำ ตกดึกก็เมานอนหลับกันหัวก่ายท้ายเกยไม่น่าดูเลย. โบสถ์นี้ไม่มีที่วางรองเท้า คนที่มาไหว้พระถอดรองเท้าหัวก่ายท้ายเกยกันไม่เป็นระเบียบ.
ที่มา : บทวิทยุรายการ “รู้ รัก ภาษาไทย” ออกอากาศทางสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ ๑๑ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๕๓ เวลา ๗.๐๐-๗.๓๐ น.