หาม-หาบ
หาม เป็นกิริยาขนคน สัตว์ หรือสิ่งใดสิ่งหนึ่งไปโดยใช้คน ๒ ข้าง ข้างละ ๑ คน. สิ่งที่หามนั้นอาจพาดไว้บนไม้ วางบนแผ่นไม้ หรือผูกห้อยไว้กับไม้ เช่น พ่อค้าหามหมูไปชำแหละ. ถ้าเป็นคน เช่นคนเจ็บ ก็มักให้นอนบนเปลแล้วให้คน ๒ คนหามหัวหามท้ายไป. หรือใช้เปรียบเทียบอาการที่คน ๒ คน หรือมากกว่า ๒ คน ช่วยกันเคลื่อนย้ายสิ่งที่ต้องการขนย้ายไป โดยไม่ระบุว่าทำให้เคลื่อนย้ายไปด้วยอาการอย่างไร ก็เรียกว่า หาม เช่น เขาช่วยกันหามคนเจ็บไปส่งที่โรงพยาบาล. นักศึกษาชายช่วยกันหามเสลี่ยงนางนพมาศเข้าขบวนแห่ในงานลอยกระทง.
ส่วน หาบ เป็นกิริยาขนหรือนำสิ่งใด ๆ ไป โดยใช้อุปกรณ์มีไม้คานและภาชนะใส่ของที่ใส่ไว้ในสาแหรก หรือใส่ภาชนะที่ผูกโยงกับปลายไม้คาน. อาการหาบเป็นการใช้บ่ารับไม้คานซึ่งมีสิ่งของที่แขวนอยู่ที่ปลายทั้งสองข้างของไม้คานนั้น สิ่งของนั้นจะแขวนถ่วงอยู่ด้านหน้าและด้านหลังของผู้หาบ เช่น แม่ค้าหาบขนมไปขาย. เขาหาบน้ำไปใส่ตุ่ม. หาบ เป็นลักษณะที่ตรงกันข้ามกับ หาม
ที่มา : บทวิทยุรายการ “รู้ รัก ภาษาไทย” ออกอากาศทางสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ ๑๖ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๕๒ เวลา ๗.๐๐-๗.๓๐ น.