หิ้ว
หิ้ว เป็นอาการถือสิ่งที่มีหูห้อยถ่วงไป เช่น คนงานหิ้วปิ่นโตข้าวไปไว้กินกลางวัน น้องหิ้วกระเป๋าหนังสือไปโรงเรียน เขาหิ้วกระป๋องน้ำเอาน้ำไปรดต้นมะลิที่ปลูกไว้หน้าบ้าน ยายหิ้วตะกร้าไปจ่ายตลาด. อาการที่คน ๒ คนพยุงคนเจ็บหรือคนเมาด้วยการสอดแขนเข้าใต้รักแร้ทั้ง ๒ ข้าง ของคนนั้น แล้วยกเคลื่อนไป เรียกว่า หิ้วปีก.
มีสำนวนที่ใช้คำว่า หิ้ว สำนวนหนึ่ง คือ หิ้วท้อง หมายความว่า ทนรอเพื่อที่จะรับประทานอาหารอยู่นานจนหิวมาก จึงรู้สึกคล้ายกับว่า ท้องถูกแขวนอยู่ หรือถูกหิ้วอยู่ ไม่มีอาหารมาใส่ให้หนักท้องเลย เช่น เขาไปติดค้างอยู่ที่เกาะเพราะเรือเกิดเสีย ต้องหิ้วท้องรออยู่จนค่ำจึงได้กินอาหาร.
นอกจากนี้ คำว่า หิ้ว ยังใช้โดยปริยาย หมายความว่า พาไปด้วย เช่น หัวหน้ากองไปสัมมนาที่ต่างจังหวัดจึงหิ้วภรรยาไปเที่ยวด้วย.
ที่มา : บทวิทยุรายการ “รู้ รัก ภาษาไทย” ออกอากาศทางสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ ๒๐ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๕๒ เวลา ๗.๐๐-๗.๓๐ น.