ห้อยต่องแต่ง
คำว่า ห้อย หมายความว่า แขวนสิ่งใดสิ่งหนึ่งให้ติดอยู่แต่ปล่อยส่วนปลายให้เป็นอิสระ ทำให้เคลื่อนไปมาได้ เช่น ลูกมะม่วงห้อยลงมาจากกิ่ง เวลาลมพัดแรง ๆ ก็จะไกวไปตามแรงลม.
กริยา ห้อย อาจใช้กับอวัยวะของคนได้ เช่น เด็ก ๆ นั่งห้อยเท้าอยู่ที่ท่าน้ำ. ลักษณะของริมฝีปากล่างที่หนาและยื่นมากกว่าปรกติมักจะเรียกว่า ปากห้อย
ถ้าใช้ว่า ลิ้นห้อย จะมีความหมายว่า เหนื่อยมากจนหายใจปรกติไม่ได้ ต้องอ้าปากหายใจเพื่อให้อากาศเข้าสู่ปอดได้มาก ๆ มักจะใช้ในความเปรียบ เช่น เขาเร่งทำงานจนลิ้นห้อย
คำว่า ห้อย มักจะใช้คำวิเศษณ์ขยายว่า ต่องแต่ง หรือ โตงเตง มีความหมายต่างกัน. ห้อยต่องแต่ง หมายความว่า ห้อยอยู่หมิ่น ๆ เกือบจะหลุด เช่น รูปห้อยต่องแต่งอยู่จะหลุดอยู่แล้ว. ส่วน ห้อยโตงเตง หมายความว่า ห้อยอยู่แล้วแกว่งไปมา เช่น กระเช้าขึ้นยอดเขาห้อยโตงเตงอยู่บนลวดสะลิงที่แข็งแรง
ที่มา : บทวิทยุรายการ “รู้ รัก ภาษาไทย” ออกอากาศทางสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ ๙ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๕๔ เวลา ๗.๐๐-๗.๓๐ น.