อักษรมลายูบรูไน
อักษรทางการที่ใช้เขียนภาษามลายูบรูไนมี ๒ ชุดคือ อักษรยาวี (Jawi) และอักษรรูมี (Rumi) อักษรยาวีเป็นอักษรดั้งเดิมที่ใช้เขียนภาษามลายูตั้งแต่ช่วงคริสต์ศตวรรษที่ ๑๓ โดยได้ดัดแปลงจากอักษรอาหรับหรืออาระบิก อักษร
ยาวีมี ๓๗ ตัว ดังนี้
ﺍ อลิฟ ﺏ บาอ์ ﺕ ตาอ์ ة ตา ﺙ ษาอ์ ﺝ ญีม ﭺ จาอ์ ﺡ หาอ์ ﺥ คออ์ د ดาล ﺫ ษาล ﺭ รออ์ ﺯ ซัย ﺱ ซีน ﺵ ชีน ﺹ ศ้อด ﺽ ฎ๊อด ﻁ ฏออ์ ﻅ ซออ์ ﻉ อัยน์ ﻍ ฆอยน์ ڠ งาอ์ ﻑ ฟาอ์ ﭪ ปาอ์ ﻕ ก๊อฟ ک ก๊าฟ ݢـ กาอ์ ﻝ ลาม ﻡ มีม ﻥ นูน ﻭ วาว ۏ ฟาอ์ ﻩ ฮาอ์ ء ฮัมซะฮ์ ﻱ ยาอ์ ى เย ڽ ญา
ในจำนวนนี้มีอักษร ๗ ตัวที่ไม่ได้เป็นอักษรอาหรับแท้แต่เป็นการดัดแปลงเพิ่มขึ้นมาเพื่อให้ตรงกับการออกเสียงภาษามลายู คือ ﭺ จาอ์ ڠ งาอ์ ﭪ ปาอ์ ݢـ กาอ์ ۏ ฟาอ์ ى เย ڽ ญา นอกจากนี้ยังมีอักษรที่ใช้ได้ทั้งเป็นพยัญชนะและสระ คือ ﺍ อลิฟ ﻭ วาว ﻱ ยาอ์
การเขียนจะเขียนจากขวาไปซ้าย โดยแต่ละคำจะเขียนอักษรติดกัน ดังนั้นจะมีอักษรบางตัวที่เขียนรูปอักษรแตกต่างกันเล็กน้อยระหว่างอักษรที่อยู่ในตำแหน่งต้นคำ กลางคำ และท้ายคำ นอกจากนี้ในการเขียนภาษามลายูบรูไนด้วยอักษรอาหรับยังมีการใช้เครื่องหมายวรรคตอน ดังนี้ . เป็นเครื่องหมายจบประโยค ، เป็นเครื่องหมายวรรคตอนแยกระหว่างคำหรือวลี ؛ เป็นเครื่องหมายวรรคตอนแยกระหว่างวลีหรือประโยคที่ต่อเนื่องกัน ؟ ใช้แสดงประโยคคำถาม ۲ ใช้เป็นเครื่องหมายซ้ำคำ
ต่อมาได้เพิ่มการใช้อักษรรูมีหรืออักษรโรมันเป็นอักษรในการเขียนภาษามลายูบรูไนด้วย อักษรรูมี มี ๒๖ ตัว ดังนี้ a เอ b บี c ซี d ดี e อี f เอฟ g จี h เอช i ไอ j เจ k เค l เอล m เอ็ม n เอ็น o โอ p พี q คิว r อาร์ s เอซ t ที u ยู v วี w ดับเบิลยู x เอกซ์ y วาย z เซ็ด ในจำนวนนี้มีสระ ๕ ตัวคือ a เอ e อี i ไอ o โอ u ยูส่วนเครื่องหมายวรรคตอนจะใช้เช่นเดียวกับภาษาอังกฤษ
ส่าหรี สุฮาร์โย เขียน
ชลธิชา สุดมุข สรุป
๑๙ สิงหาคม ๒๕๕๗