อักษรมาเลเซีย
ตอนที่ ๒
ตัวอักษรที่ใช้เขียนในภาษามาเลเซียมี ๒ ชนิดคือ อักษรจาวีหรือยาวี (Jawi) และอักษรรูมี (Rumi) อักษรยาวีใช้ในกิจการที่เกี่ยวข้องกับศาสนาอิสลามและขนบธรรมเนียมมลายู กิจการอื่นนอกนั้นใช้อักษรรูมีเป็นตัวเขียน
อักษรรูมี คือ อักษรโรมัน ใช้กันแพร่หลายในหมู่เกาะมลายูตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ ๑๗ ซึ่งเป็นอิทธิพลของชาติตะวันตก ปัจจุบันอักษรรูมีใช้กันแพร่หลายกว่าอักษรยาวี อักษรรูมีได้แก่ อักษร a-z เช่นเดียวกับอักษรในภาษาอังกฤษ การประกอบตัวอักษรเป็นคำเรียงลำดับจากซ้ายไปขวาเช่นเดียวกับภาษาอังกฤษ
อักษรรูมีมี ๒๖ ตัว มีชื่อเรียกดังนี้
a เอ b บี c ซี d ดี e อี f เอฟ
g จี h เอช i ไอ j เจ k เค l เอล
m เอ็ม n เอ็น o โอ p พี q คิว r อาร์
s เอซ t ที u ยู v วี w ดับเบิลยู x เอ็กซ์
y วาย z เซ็ด
ในจำนวนนี้มีสระ ๕ ตัว คือ a e i o u ส่วนเครื่องหมายวรรคตอนใช้เช่นเดียวกับภาษาอังกฤษ ตัวอย่างการเขียนภาษามาเลเซียด้วยอักษรรูมี เช่นการเขียนชื่องานฉลองหลังเดือนแห่งการถือศีลอดที่เรียกว่า Hari Raya Aidilfitri ฮา รี รา ยา ไอ ดิล ฟิ ตรี หรือ Hari Raya Puasa ฮา รี รา ยา ปัว ซา หมายถึง วันฉลองหลังการถือศีลอด ที่ดำเนินมาเป็นเวลา ๑ เดือน โดยมีคำอวยพรว่า Selamat Hari Raya เซอ ลา มัต ฮา รี รา ยา หมายความว่า สุขสันต์วันฮารีรายา คำว่า Hari Raya ฮา รี รา ยา แปลว่า วันยิ่งใหญ่ ทั้งนี้ คำนี้ในภาษามลายูปาตานีใช้ว่า ฮารีรายอ
สุมาลี นิมมานุภาพ เขียน
ชลธิชา สุดมุข สรุป
๑๒ สิงหาคม ๒๕๕๗