อังกะลุง
อังกะลุง เป็นชื่อเครื่องดนตรีที่ทำด้วยไม้กระบอกหลายอัน เขย่าให้เกิดเสียงสูงต่ำตามขนาดของไม้นั้น อังกะลุงตัวหนึ่ง ๆ ประกอบด้วยไม้กระบอก ๓ ท่อน ติดอยู่กับไม้เสียบในลักษณะที่เมื่อยกขึ้นเขย่า จะทำให้ไม้กระทบกันเกิดเป็นเสียงรัว อังกะลุงตัวหนึ่งทำให้เกิดเสียงหนึ่ง ผู้คุมวงอังกะลุงจะจัดเสียงสูงต่ำตามโน้ตเพลง ให้ผู้เล่นแต่ละคนเขย่าอังกะลุงของตนตามทำนองและจังหวะของเพลงเพื่อให้เป็นเพลงสอดรับกับเสียงอังกะลุงของผู้ที่เล่นร่วมวงนั้น. คำว่า อังกะลุง เป็นคำมาจากภาษาชวา เป็นเครื่องดนตรีที่ใช้มากว่า ๒๐๐๐ ปี แล้ว โดยใช้แห่นำขบวนพระราชา ตนกู หรือผู้ใหญ่ เวลาเดินป่า เพื่อเป็นเครื่องแสดงเกียรติยศและเพื่อขับไล่สิงห์สาราสัตว์ไปด้วยในตัว. ไทยรับอังกะลุงจากชวามาเล่นตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ ๕ และเล่นกันแพร่หลาย โดยเฉพาะในหมู่เด็กนักเรียน เพราะเป็นเครื่องดนตรีที่เล่นได้ง่าย จำนวนผู้เล่นไม่จำกัด แต่ต้องอาศัยความสามัคคี พร้อมเพรียงกันของผู้เล่น และถ้าตกแต่งอังกะลุงด้วยขนหางนกยูงก็จะทำให้ดูงดงาม จัดเป็นการละเล่นที่ส่งเสริมให้งานมีสีสันและสนุกครึกครื้นด้วย
ที่มา : บทวิทยุรายการ “รู้ รัก ภาษาไทย” ออกอากาศทางสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ ๒๖ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๕๕ เวลา ๗.๐๐-๗.๓๐ น.