อังกะลุง

          อังกะลุง เป็นชื่อเครื่องดนตรีที่ทำด้วยไม้กระบอกหลายอัน  เขย่าให้เกิดเสียงสูงต่ำตามขนาดของไม้นั้น  อังกะลุงตัวหนึ่ง ๆ ประกอบด้วยไม้กระบอก ๓ ท่อน  ติดอยู่กับไม้เสียบในลักษณะที่เมื่อยกขึ้นเขย่า จะทำให้ไม้กระทบกันเกิดเป็นเสียงรัว   อังกะลุงตัวหนึ่งทำให้เกิดเสียงหนึ่ง  ผู้คุมวงอังกะลุงจะจัดเสียงสูงต่ำตามโน้ตเพลง  ให้ผู้เล่นแต่ละคนเขย่าอังกะลุงของตนตามทำนองและจังหวะของเพลงเพื่อให้เป็นเพลงสอดรับกับเสียงอังกะลุงของผู้ที่เล่นร่วมวงนั้น.  คำว่า อังกะลุง  เป็นคำมาจากภาษาชวา  เป็นเครื่องดนตรีที่ใช้มากว่า ๒๐๐๐ ปี แล้ว  โดยใช้แห่นำขบวนพระราชา ตนกู หรือผู้ใหญ่ เวลาเดินป่า  เพื่อเป็นเครื่องแสดงเกียรติยศและเพื่อขับไล่สิงห์สาราสัตว์ไปด้วยในตัว.  ไทยรับอังกะลุงจากชวามาเล่นตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ ๕  และเล่นกันแพร่หลาย  โดยเฉพาะในหมู่เด็กนักเรียน  เพราะเป็นเครื่องดนตรีที่เล่นได้ง่าย  จำนวนผู้เล่นไม่จำกัด  แต่ต้องอาศัยความสามัคคี พร้อมเพรียงกันของผู้เล่น    และถ้าตกแต่งอังกะลุงด้วยขนหางนกยูงก็จะทำให้ดูงดงาม จัดเป็นการละเล่นที่ส่งเสริมให้งานมีสีสันและสนุกครึกครื้นด้วย

ที่มา :  บทวิทยุรายการ “รู้ รัก ภาษาไทย”  ออกอากาศทางสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ ๒๖ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๕๕ เวลา ๗.๐๐-๗.๓๐ น.