อับ
ในภาษาไทยมีคำว่า อับ หลายคำ คำแรกหมายถึงไม่โปร่ง ไม่มีลมหรืออากาศผ่านเข้าออก เช่น ห้องอับ ที่อับ. คำว่า อับ ยังหมายถึง มีกลิ่นเหม็นเพราะเป็นที่ที่อากาศไม่ระบายหรือเก็บไว้ในที่ที่อากาศไม่ระบาย เช่น ห้องเหม็นอับ ผ้าที่พับเก็บไว้ในตู้นาน ๆ มักเหม็นอับ. เมื่อใช้กับคำบางคำ มีความหมายว่า มีน้อย หรือ ไม่มี เช่น อับวาสนา อับปัญญา อับอากาศ. เมื่อใช้ซ้อนกับคำว่า จน เป็น อับจน หมายถึง ไม่มีทางไป หมดหนทางในการแก้ไข เช่น คนเราจนได้แต่อย่าอับจน. เมื่อใช้กับคำว่า ตา เป็น ตาอับ หมายถึง ไม่มีตาเดินในการเล่นหมากรุก เช่น ต้องระวังไม่ให้ขุนถูกต้อนเข้าตาอับ. เมื่อประสมกับคำว่า ตก เป็น ตกอับ หมายถึง ยากจนลง หมดอำนาจ เช่น เมื่อถึงคราวตกอับก็ไม่มีใครเหลียวแล. อับ อีกคำหนึ่ง หมายถึง ภาชนะขนาดไม่ใหญ่นัก มีฝาปิด สำหรับใส่อาหารหรือใส่ของอื่น เช่น อับข้าว อับข้าวเหนียว อับยา.
ที่มา : บทวิทยุรายการ “รู้ รัก ภาษาไทย” ออกอากาศทางสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ ๒ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๕๕ เวลา ๗.๐๐-๗.๓๐ น.