อัศจรรย์
อัศจรรย์ แปลว่า แปลก ประหลาด เช่น วันนี้เกิดอัศจรรย์มาก ทั้ง ๆ ที่เป็นหน้าหนาว อยู่ ๆ ฝนก็ตกลงมาขณะที่แดดออกแจ๋. เธอก็รู้ว่าสุดาเขาโกรธฉันมานานแล้ว ฉันจึงอัศจรรย์ใจจริงว่า ทำไมสุดาจึงเอาขนมมาให้ฉันเมื่อวานนี้. คำว่า อัศจรรย์ เป็นคำที่มาจากภาษาสันสกฤตว่า อาศฺจรฺย (อ่านว่า อาศ-จัร-ยะ) แปลว่า แปลกประหลาด พิสดาร ตรงกับคำภาษาบาลีใช้ว่า อจฺฉริย (อ่านว่า อัจ-ฉะ –ริ -ยะ)
นอกจากคำว่า อัศจรรย์ แล้ว ไทยนำคำนี้มาใช้ว่า มหัศจรรย์ ซึ่งแปลว่า อัศจรรย์มาก ยิ่งอัศจรรย์ เช่น ในโลกเรานี้มีสิ่งมหัศจรรย์เกิดขึ้นเสมอ. ถ้าเธอได้ไปเห็นเขาเป่าแก้วแล้วเธอจะตื่นเต้นมาก เป็นสิ่งมหัศจรรย์จริง ๆ ที่เด็กอายุเพียง ๙ ขวบเท่านั้นเป่าแก้วเป็นเรือหงส์สวยงามมากแล้วทำได้เร็วด้วย. ถ้าคนโบราณมาเห็นตึกสูงเป็นร้อยชั้นอย่างนี้คงรู้สึกว่ามหัศจรรย์ทีเดียว
ที่มา : บทวิทยุรายการ “รู้ รัก ภาษาไทย” ออกอากาศทางสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ ๑๘ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๕๔ เวลา ๗.๐๐-๗.๓๐ น.