อาทิตย์
คำว่า อาทิตย์ เป็นคำยืมจากภาษาสันสกฤตว่า อาทิตฺย (อ่านว่า อา-ทิด-ยะ) แปลตามศัพท์ว่า ลูก ๆ ของนางอทิติ. อทิติ แปลว่า ไร้ขอบเขต หมายถึง ท้องฟ้าที่เวิ้งว้างกว้างใหญ่สุดสายตา ซึ่งคนอินเดียโบราณเชื่อว่าเป็นมารดาของพระอาทิตย์. นางอทิติมีบุตรชาย ๗ คน แต่ละคนคือพระอาทิตย์แต่ละดวง ทำหน้าที่ส่องแสงสว่างในเวลาที่แตกต่างกัน เช่น บุตรคนแรกคือ พระวรุณ ซึ่งเป็นคนเดียวกับ พระอรุณ ในสมัยหลัง. พระอรุณ ทำหน้าที่ให้แสงสว่างในช่วงแรกสุดของวัน. บุตรคนที่ส่องแสงร้อนแรงที่สุดคือ พระสุริยะ หรือ สุริยาทิตย์ ทำหน้าที่ส่องแสงในเวลากลางวัน
ตามความเชื่อของอินเดียพระอาทิตย์มีหลายดวง แต่ตามความเชื่อของไทยพระอาทิตย์มีเพียงดวงเดียว เป็นเทพทำหน้าที่ขับรถให้แสงสว่างและพลังงานแก่โลก ทำให้เกิดกลางวันขึ้นในโลก
ที่มา : บทวิทยุรายการ “รู้ รัก ภาษาไทย” ออกอากาศทางสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ ๑๓ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๕๒ เวลา ๗.๐๐-๗.๓๐ น.