อารยธรรม
อารยธรรม มาจากคำว่า อารย (อา-ระ- ยะ) แปลว่า เจริญ ผู้เจริญ. และคำว่า ธรรม คือ ธรรมชาติหรือลักษณะโดยทั่วไป. คำว่า อารยธรรม เป็นศัพท์บัญญัติของคำภาษาอังกฤษว่า civilization หมายถึง ความเจริญของสังคมในทุกด้านที่ได้สั่งสมมา ทั้งการเมืองการปกครอง กฎหมาย เศรษฐกิจ ศิลปะ วิทยาการ ศีลธรรม ความเชื่อทางศาสนาที่เป็นระบบ และวัฒนธรรม เช่น อารยธรรมอินเดียโบราณเป็นรากฐานของอารยธรรมเอเชียตะวันออกเฉียงใต้.
คำว่า อารยธรรม ใช้ในทางพระพุทธศาสนามาแต่เดิม แปลว่า ธรรมะของผู้เจริญ คือ กุศลกรรมบถ ๑๐ ประการ ซึ่งเป็นธรรมะที่ทำให้บุคคลเป็นผู้เจริญด้วยกาย วาจา และใจ เป็นผู้ปราศจากความโลภ โกรธ หลง ความถือตัว ความเห็นผิด ความไม่ละอายต่อบาป.
ที่มา : บทวิทยุรายการ “รู้ รัก ภาษาไทย” ออกอากาศทางสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ ๓๐ เมษายน พ.ศ. ๒๕๕๗ เวลา ๗.๐๐-๗.๓๐ น.