อุปสมบท
อุปสมบท (อ่านว่า อุ-ปะ – สม-บด หรือ อุบ-ปะ -สม-บด) หมายถึง บวชเป็นภิกษุ เช่น ขอเชิญญาติมิตรร่วมอนุโมทนาในการอุปสมบทครั้งนี้. กรรมใดที่ผู้อุปสมบทได้ล่วงเกินท่านด้วยกายกรรม วจีกรรม มโนกรรม โปรดอโหสิกรรมให้แก่ผู้อุปสมบทด้วย. การอุปสมบทมีหลายวิธี แต่ที่ใช้เป็นหลักมี ๓ วิธี ได้แก่ เอหิภิกขุอุปสัมปทา (อ่านว่า เอ-หิ -พิก-ขุ-อุบ-ปะ -สัม-ปะ -ทา) คือการอุปสมบทที่พระพุทธเจ้าบวชให้ด้วยพระองค์เอง ติสรณคมนูปสัมปทา (อ่านว่า ติ-สะ –ระ -นะ-คะ –มะ -นู-ปะ -สัม-ปะ -ทา) คือการอุปสมบทด้วยการกล่าวคำรับพระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ เป็นที่พึ่งที่ระลึกตลอดชีวิต เป็นวิธีที่ทรงอนุญาตให้พระสาวกทำในยุคต้นพุทธกาล ปัจจุบันเปลี่ยนให้ใช้สำหรับบรรพชาสามเณร และญัตติจตุตถกัมมอุปสัมปทา (อ่านว่า ยัด-ติ-จะ -ตุด-ถะ -กัม-มะ -อุบ-ปะ -สัม-ปะ -ทา) เป็นวิธีที่ทรงอนุญาตให้สงฆ์ทำ และใช้สืบมาจนปัจจุบัน
นอกจากนี้ยังมีวิธีอุปสมบทอย่างอื่น ๆ อีก เช่น โอวาทปฏิคคหณูปสัมปทา (อ่าน่วา โอ-วา-ทะ-ปะ -ติก-คะ –หะ -นู-ปะ -สัม-ปะ -ทา) คือการอุปสมบทด้วยการรับโอวาท เป็นการอุปสมบทของพระมหากัสสปะ ครุธรรมปฏิคคหณูปสัมปทา (อ่านว่า คะ -รุ-ทำ-มะ –ปะ -ติก-คะ –หะ -นู-ปะ -สัม-ปะ -ทา) คือการอุปสมบทด้วยการรับครุธรรม ๘ ประการ เป็นการอุปสมบทของพระนางมหาปชาบดีโคตมี (อ่านว่า ปะ -ชา-บอ-ดี โค-ตะ -มี) เป็นต้น
ที่มา : บทวิทยุรายการ “รู้ รัก ภาษาไทย” ออกอากาศทางสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ ๒๙ มกราคม พ.ศ. ๒๕๕๗ เวลา ๗.๐๐-๗.๓๐ น.