อุษา
อุษา เป็นคำยืมจากภาษาสันสกฤตว่า อุษา แปลว่า แสงเงินแสงทองยามเช้า หรือ รุ่งเช้า
คำว่า อุษา ใช้แต่ในวรรณคดีและในเนื้อเพลง เช่น “ฉันคิดถึงเธอตั้งแต่หัวค่ำจนอุษาสาง” ส่วนในภาษาทั่วไปมักใช้เป็นชื่อเฉพาะ เช่น แสงอุษา แปลว่า แสงเงินแสงทองยามเช้า. โสมอุษา แปลว่า พระจันทร์ที่เห็นในยามรุ่งอรุณ
ในวรรณคดีสันสกฤตกล่าวว่า อุษาเป็นธิดาของท้องฟ้า และเป็นพี่สาวของดวงอาทิตย์ อุษาเป็นบุคลาธิษฐานของแสงแรกสุดของวัน เริ่มเห็นในปลายของกลางคืนต่อกับตอนต้นของรุ่งอรุณ เป็นแสงที่เชื่อมต่อระหว่างกลางคืนกับกลางวัน แสงอุษาช่วยส่องนำทางแก่ดวงอาทิตย์ให้โคจรถูกวิถี ทุก ๆ เช้า อุษาจะปลุกทุกชีวิตในโลกขึ้นมา นกกาเริ่มออกหากิน วัวออกเล็มหญ้า กสิกรออกทำไร่ไถนา นักบวชออกภิกขาจาร ดังนั้น อุษาจึงเป็นลมหายใจของสรรพชีวิตในโลก
ที่มา : บทวิทยุรายการ “รู้ รัก ภาษาไทย” ออกอากาศทางสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ ๑๙ กันยายน พ.ศ. ๒๕๕๒ เวลา ๗.๐๐-๗.๓๐ น.