อ่านแบบไหน(ดี) ๒
ศัพท์เกี่ยวกับการอ่านแบบต่าง ๆ ในพจนานุกรมศัพท์ศึกษาศาสตร์ อักษร M-Z ฉบับราชบัณฑิตยสถาน ที่กำลังจัดพิมพ์เผยแพร่ ยังมีอีกหลายคำที่น่าสนใจ ดังนี้
การอ่านเอาเรื่อง หรือ การอ่านเอาความ ตรงกับภาษาอังกฤษว่า reading comprehension หมายถึง การที่ผู้เรียนสามารถอ่านจับใจความสำคัญหรือประเด็นหลักของเรื่องที่อ่านได้อย่างถูกต้องแล้วสามารถพูดหรือเขียนสรุปข้อความสำคัญที่อ่านได้ รวมถึงการจัดและประเมินการอ่านดังกล่าว การอ่านทีละคำ ตรงกับภาษาอังกฤษว่า word-by-word reading หมายถึง การอ่านออกเสียงหรืออ่านในใจเป็นคำ ๆ อ่านช้า อ่านออกเสียงผิด อ่านตะกุกตะกัก อ่านรวบคำ อ่านคาบวรรค คาบคำ ทำให้เข้าใจยากหรือความหมายเปลี่ยนไป ขณะอ่านในใจมักทำปากขมุบขมิบ โคลงศีรษะ
นอกจากนี้ ยังมีศัพท์ที่ให้ความรู้เกี่ยวกับการอ่าน เช่น การอ่านตามที่เห็น ตรงกับภาษาอังกฤษว่า sight reading หมายถึง การที่จำรูปคำและจำการออกเสียงในประโยค และบริบทที่มีความหมายได้ทันที เช่น นักเรียนเคยเรียนคำว่า บ้านใหม่ มาแล้ว เมื่อเห็นคำว่า ก้านใหญ่ ก็สามารถอ่านได้ โดยนำ ก มาแทน บ และนำ ญ มาแทน ม
วิธีสอนอ่านรูปคำ วิธีสอนอ่านคำตามที่เห็น ตรงกับภาษาอังกฤษว่า sight-word reading method หมายถึง การเริ่มสอนอ่านโดยให้ผู้เรียนสังเกตคำหลายคำตามที่เห็น เพื่อสร้างความเข้าใจก่อนที่จะทำการวิเคราะห์คำเหล่านั้น เช่น ให้นักเรียนเรียนคำว่า บาน ปาน พาน ด้วยสายตาก่อน แล้วจึงค่อยวิเคราะห์ภายหลังว่า มีเสียงคล้องจองกัน คือ –าน เมื่อใส่ บ เข้าข้างหน้า ก็จะออกเสียงเป็น บาน เมื่อใส่ ป เข้าข้างหน้า ก็จะออกเสียงเป็น ปาน เมื่อใส่ พ เข้าข้างหน้า ก็จะออกเสียงเป็น พาน
เวลาผ่านพ้นไปปีกว่าแล้ว การขับเคลื่อนการส่งเสริมการอ่านให้เป็นรูปธรรมคงจะไม่สำเร็จ หากยังตัดสินใจไม่ได้ว่าจะอ่านแบบไหนดี การอ่านแบบไหนก็ดีทั้งนั้น ถ้าลงมืออ่าน
แสงจันทร์ แสนสุภา