เกี้ยว (๑)
เกี้ยว มีหลายความหมาย ความหมายหนึ่งใช้เป็นคำกริยา หมายถึง รัด พันแน่น ติดแน่น เช่น ในพระราชนิพนธ์เรื่องอิเหนา ตอนอิเหนาเดินทางไปช่วยงานศพพระอัยยิกาที่เมืองหมันหยาว่า
มะลิวัลย์พันพุ่มคัดเค้า ฤดูดอกออกขาวทั้งราวป่า
บ้างเลื้อยเลี้ยวเกี้ยวกิ่งเหมือนชิงช้า ลมพาพัดแกว่งดังแกล้งไกว
คำว่า เกี้ยว เกี้ยวพาน หรือเกี้ยวพาราสี ยังหมายถึง พูดแทะโลม พูดให้รักในเชิงชู้สาว เช่น ในวรรณคดีเรื่องระเด่นลันได ของพระมหามนตรี (ทรัพย์) ว่า
เมื่อนั้น ลันไดให้แสนเสนหา
อะรามรักยักคิ้วหลิ่วตา พูดจาลดเลี้ยวเกี้ยวพาน ฯ
ปัจจุบันคำว่า เกี้ยว ยังมีที่ใช้อยู่บ้าง เช่น พระเอกลิเกคนนี้แสดงบทเกี้ยวพาราสีได้เก่งมาก คำนี้อาจนำมาใช้ในความหมายว่า พูดเลียบเคียงหว่านล้อมเพื่อให้สมปรารถนา เช่น ฉันไปเกี้ยวรุ่นพี่ให้มาช่วยสอนพิเศษพวกเราได้แล้วละ
ที่มา : บทวิทยุรายการ “รู้ รัก ภาษาไทย” ออกอากาศทางสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ ๒ มกราคม พ.ศ. ๒๕๕๖ เวลา ๗.๐๐-๗.๓๐ น.