เด็กเล่นขายของ
เด็กเล่นขายของ หมายถึง การเล่นของเด็กอย่างหนึ่ง สมมุติตนเองเป็นแม่ค้าพ่อค้า นำสิ่งของต่าง ๆ มาขาย สิ่งที่ขายเป็นของเล่นที่สมมุติขึ้น เช่น สมมุติใช้ใบไม้ใบหญ้าเป็นผักต่าง ๆ มากำขาย การเล่นขายของของเด็ก เป็นการเล่นสมมุติ ไม่จริงจัง คำว่า เด็กเล่นขายของ จึงกลายมาเป็นสำนวนหมายความว่า ไม่ทำอะไรจริงจัง
มีการเล่นอีกอย่างหนึ่งของเด็กคล้ายกับเล่นขายของ คือเล่นหม้อข้าวหม้อแกง เป็นการเล่นของเด็กที่ใช้หม้อข้าวและหม้อแกงใบเล็ก ๆ เป็นหม้อดินปั้น เด็ก ๆ ทำอาการเหมือนทำครัวด้วยเครื่องมือเหล่านั้น ใช้ใบไม้สมมุติเป็นสิ่งต่าง ๆ ประกอบเป็นอาหาร เช่น ใช้ใบพู่ระหงคั้นน้ำเป็นน้ำมัน ใช้ดอกสีแดงหั่นเป็นพริก
เด็กมักจะดูผู้ใหญ่ และทำตามผู้ใหญ่ ผู้ใหญ่จึงควรประพฤติตนดี อยู่ในศีลธรรม ทำแต่การสุจริต เพื่อให้เด็กทำตาม ประพฤติตามผู้ใหญ่ในทางสุจริตด้วย
ที่มา : บทวิทยุรายการ “รู้ รัก ภาษาไทย” ออกอากาศทางสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ ๑๕ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๕๖ เวลา ๗.๐๐-๗.๓๐ น.