เด็กเอ๋ยเด็กน้อย

          เจ้าเนื้อนุ่มเอย อุ้มเจ้านักจะเคยมือ วางเจ้าลงเสียบ้างเถิดฤา บุญลือเจ้าคนเดียวเอย

          เจ้าทรามสวาดิเอย ใจแม่จะขาดลงรอน ๆ  ใจแม่จะขาดเด็ดลงวันละเจ็ดท่อน ขวัญอ่อนเจ้าคนเดียวเอย

          เจ้าเนื้อละมุนเอย  เนื้อเจ้าอุ่นเหมือนสำลี แม่มิให้ผู้ใดต้องเนื้อเจ้าจะหมองศรี ทองดีเจ้าคนเดียวเอย

          ตัวอย่างบทกล่อมเด็กที่ยกมานี้ สะท้อนความรู้สึกของแม่ที่มีต่อความน่ารักน่าเอ็นดูของลูกน้อยได้อย่างดีทีเดียวนะคะ   พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. ๒๕๔๒ นิยามคำ ลูก  ว่า ผู้มีกําเนิดจากพ่อแม่ หรือโดยปริยายถือว่ามีฐานะเสมือนลูก คําที่พ่อแม่เรียกลูกของตนโดยตรง หรือเรียกเด็กอื่นหรือผู้เยาว์กว่าผู้พูดหลายปีด้วยความรู้สึกรักและเอ็นดู เช่น ลูกกินยาเสียซิ คําที่ลูกใช้แทนชื่อตนเวลาพูดกับพ่อแม่ด้วยความรักและเคารพ เช่น ลูกยังไม่ง่วงนอน; เรียกสัตว์ที่ยังไม่โต เช่น ลูกแมว ลูกหมา; เรียกสิ่งที่จะสืบเป็นพันธุ์ไม้มีลักษณะกลม ๆ ว่า ลูกไม้ ผลไม้ ก็เรียก เมื่อกล่าวถึงผลไม้ชนิดใดโดยเฉพาะ ซึ่งโดยมากเป็นคําพยางค์เดียวอันอาจทําให้เข้าใจผิดเป็นอย่างอื่นได้ ตามปรกติมักมีคํา ลูก ประกอบข้างหน้า เช่น ลูกเกด ลูกชิด; เรียกสิ่งที่มีรูปกลม ๆ หรือยาว ๆ หรือโดยอนุโลมว่า ลูก เช่น ลูกกุญแจ ลูกเต๋า ลูกหิน; ลักษณนามใช้แก่ลูกไม้หรือสิ่งที่มีรูปกลม ๆ หรือยาว ๆ หรือคล้ายคลึงเช่นนั้น เช่น มะม่วง ๕ ลูก ลูกหิน ๒ ลูก ขนมจีบ ๑๐ ลูก มะเขือยาว ๔ ลูก แป้งข้าวหมาก ๓ ลูก 

          ลูกอ่อน  เป็นคำนาม  หมายถึง ลูกเล็ก ๆ ที่ยังไม่หย่านม เรียกพ่อหรือแม่ที่มีลูกเล็ก ๆ ยังไม่หย่านมว่า พ่อลูกอ่อน แม่ลูกอ่อน โดยปริยายเรียกบุคคลที่ช่วยตัวเองไม่ได้ ต้องมีผู้อื่นคอยดูแลอย่างใกล้ชิด (มักใช้แก่ผู้สูงอายุ) เช่นเวลานี้ไปไหนไม่สะดวก เพราะมีคุณยายเป็นลูกอ่อน ต้องคอยดูแลท่าน

          คำ ทารก  มาจากภาษาบาลี-สันสกฤต แปลว่า เด็กที่ยังไม่เดียงสา เด็กเล็ก ๆ เด็กแบเบาะ ถ้าเขียนทาริกา  หมายถึงเด็กหญิงค่ะ.

 รัตติกาล  ศรีอำไพ