เทพ (๒)
คำว่า เทพ ปรากฏในคำสมาสหลายคำ เช่น เทพนิยม (อ่านว่า เทบ-นิ-ยม) เทพปักษี (อ่านว่า เทบ-ปัก-สี) เทพนรสิงห์ (อ่านว่า เทบ-นอ-ระ-สิง) เทพนารี (อ่านว่า เทบ-นา-รี). เทพนิยม หมายถึง ลัทธิที่เชื่อว่ามีพระเจ้าจำนวนมากประจำอยู่ในสรรพสิ่ง แต่พระเจ้าเหล่านั้นไม่มีอำนาจครอบครองโลก. เทพนารี ใช้เป็นคำเรียกเจ้าหญิง พระมเหสีหรือพระราชธิดาของพระมหากษัตริย์หมายความว่างามราวกับนางฟ้า. เทพนรสิงห์ เป็นคำเรียกสัตว์หิมพานต์พวกหนึ่งซึ่งมีร่างกายท่อนบนเป็นเทวดาท่อนล่างเป็นราชสีห์ แต่มีกีบเท้าอย่างกวาง และกายเป็นสีขาว. เทพปักษี เป็นสัตว์หิมพานต์อีกพวกหนึ่งที่มีรูปร่างเป็นเทวดาแต่มีปีกและหางอย่างนก ภาพที่จิตรกรวาดมักระบายตัวเป็นสีขาว เครื่องแต่งกายสีเหลือง ปีกและหางสีแดงหงสบาท คือแดงปนเหลือง.
ที่มา : บทวิทยุรายการ “รู้ รัก ภาษาไทย” ออกอากาศทางสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ ๖ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๕๖ เวลา ๗.๐๐-๗.๓๐ น.