เปรต
เปรต มาจากภาษาสันสกฤตว่า เปฺรต (อ่านว่า เปฺร-ตะ) แปลว่า ผู้ล่วงลับ คนตาย ผี วิญญาณ บรรพบุรุษที่ล่วงลับไปแล้ว
ในภาษาไทย เปรต หมายถึง สัตว์ในอบายภูมิพวกหนึ่ง จัดอยู่ในประเภทผีที่อดอยากหิวโหย และเป็นผีชั้นต่ำ มีรูปร่างพิกลพิการแตกต่างกันไปต่าง ๆ นานา จึงมีหลายประเภท แต่โดยทั่วไปมักรับรู้กันว่ามีร่างสูงเท่าต้นตาล ผมยาวหยิกรุงรัง มีมือใหญ่เท่าใบลาน มีปากเท่ารูเข็ม กินอาหารอะไรก็ไม่ได้ ต้องดูดเลือดและน้ำหนองที่ออกตามร่างกายประทังชีวิต จึงผอมโซ น่าเวทนายิ่งนัก ตกกลางคืนก็กรีดร้องโหยหวนชวนให้ขนลุก. เชื่อกันว่า ที่เปรตมีสภาพชวนให้น่าเวทนาเช่นนี้ เพราะตอนที่เกิดเป็นคน เป็นผู้ที่มีความโลภและโทสะมาก ไม่เคยสร้างบุญกุศลไว้ เปรตจึงมักปรากฏกายเพื่อขอแบ่งปันเศษบุญจากผู้อื่น ลักษณะและพฤติกรรมของเปรตทำให้คนไทยมักเปรียบผู้ที่มีร่างกายผอมสูงว่า สูงราวกับเปรต ร้องกรี๊ด ๆ ราวกับเปรตขอส่วนบุญ.
ที่มา : บทวิทยุรายการ “รู้ รัก ภาษาไทย” ออกอากาศทางสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ ๑๕ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๕๓ เวลา ๗.๐๐-๗.๓๐ น.