เปราะ
คำว่า เปราะ มีหลายความหมาย ความหมายแรกแปลว่า หักง่าย แตกง่าย เช่น ไส้ดินสอเปราะเวลาเหลาต้องระวัง ต้นฉำฉากิ่งเปราะหักง่าย ผู้สูงอายุกระดูกมักจะเปราะจึงต้องระวังไม่ให้หกล้ม. ความหมายที่ ๒ เปราะ เป็นชื่อของมะเขือ คือ มะเขือเปราะที่คนไทยรู้จักดี นิยมใส่ผลมะเขือเปราะในแกงเผ็ด แกงป่า แกงเขียวหวาน หรือผัดเผ็ดต่าง ๆ อาจใช้เป็นผักสด หรือต้มรับประทานกับน้ำพริกก็ได้ มีการละเล่นของเด็กไทยร้องเพลงจ้ำจี้ ขึ้นต้นว่า “จ้ำจี้มะเขือเปราะ กะเทาะหน้าแว่น พายเรืออกแอ่น กระแท่นต้นกุ่ม..” เพลงนี้เด็ก ๆ มักจะร้องว่า “มะเขือเปาะ” คำที่ถูกต้อง คือ มะเขือเปราะ. ความหมายที่ ๓ เป็นชื่อของต้นไม้ เรียกว่าต้นเปราะ หรือ เปราะหอม หัวและใบมีกลิ่นหอม ใช้เป็นอาหารและทำยาได้. นอกจากนี้ คำว่า เปราะ ยังใช้ประสมกับคำว่า ปาก เป็น ปากเปราะ หมายถึง พูดจาว่าคนง่าย ๆ พูดไม่คิด ทำให้ระคายหูผู้ฟัง.
ที่มา : บทวิทยุรายการ “รู้ รัก ภาษาไทย” ออกอากาศทางสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ ๒๐ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๕๕ เวลา ๗.๐๐-๗.๓๐ น.