เรือ

          พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. ๒๕๔๒ นิยาม เรือ ไว้ ๔ ความหมาย คือ ๑. ยานพาหนะที่ใช้สัญจรไปมาในนํ้า มักทําด้วยวิธีขุดไม้ทั้งต้นหรือนํากระดาน สังกะสี เหล็ก เป็นต้น มาประกอบกันเข้า  ๒. ตัวหมากรุกที่เดินตาตรงได้ตลอด ๓. เครื่องเล่นอย่างหนึ่ง เอาไม้ไผ่มาเหลาแบน ๆ ดัดให้หัวงอน ใช้พุ่งแข่งกัน ๔.  ยศทหารเรือหรือทหารอากาศชั้นสัญญาบัตรขั้นต้น ตํ่ากว่าชั้นนาวาหรือนาวาอากาศ เช่น เรือตรี เรืออากาศเอก.

          เรือจ้าง เรือที่แจวหรือพายรับจ้างข้ามฟาก ปรกติใช้เรือสำปั้น (เรือต่อเสริมกราบชนิดหนึ่ง เดิมทำด้วยไม้กระดาน ๓ แผ่น ท้ายสูงกว่าหัวเรือ ใช้แจวหรือพาย) เรือเมล์ เป็นคำโบราณ หมายถึง เรือรับส่งผู้โดยสารประจำทาง ขณะที่ทางกฎหมาย เรือโดยสาร คือ เรือที่บรรทุกคนโดยสารเกิน ๑๒ คน เรือพ่วง คือ เรือที่พ่วงไปกับเรือโยง ภาษาปากใช้เรียกแม่ม่ายหรือพ่อม่ายที่มีลูกติดว่า แม่ม่ายเรือพ่วง พ่อม่ายเรือพ่วง

          เรือกอและ คือ เรือประมงตามชายฝั่งทะเลทางภาคใต้ รูปร่างยาวเพรียว หัวและท้ายเรือแหลมสูง เขียนลวดลายสีสันต่าง ๆ ไว้อย่างสวยงาม เรือตังเก คือ เรือต่อชนิดหนึ่ง ใช้จับปลาตามชายฝั่งทะเล ทางด้านค่อนมาทางหัวเรือมีเก๋ง ๒ ชั้น ชั้นล่างเป็นที่ติดตั้งเครื่องยนต์ ชั้นบนเป็นที่สำหรับผู้ควบคุมเรือใช้ดูทิศทาง มีเสากระโดง บนเสากระโดงมีแป้นกลมสำหรับคนขึ้นไปยืนสังเกตการณ์ เรียกว่า รังกา ด้านท้ายเรือมีที่สำหรับโรยอวนและด้านหัวเรือมีที่สำหรับกว้านอวน เรือประมง เป็นเรือกลไฟขนาดใหญ่ที่ใช้จับปลาในทะเลลึก มักมีเครื่องอุปกรณ์ที่ทันสมัยใช้จับปลา แช่ปลา และทำปลาด้วยกรรมวิธีต่าง ๆ อยู่ในทะเลได้หลาย ๆ สัปดาห์

          มีเรือที่ไม่เกี่ยวกับน้ำ นั่นคือ เรือบิน เป็นภาษาปาก แปลว่า เครื่องบิน ยังมีสำนวน เรือล่มในหนอง ทองจะไปไหน หมายถึงคนในเครือญาติแต่งงานกัน ทําให้ทรัพย์มรดกไม่ตกไปอยู่กับผู้อื่น ส่วนสำนวนที่ว่า เรือล่มเมื่อจอด ตาบอดเมื่อแก่ หมายถึง คนที่ทําตนเป็นคนดีมาตลอด แต่มาเสียคนเมื่อแก่ หรืออีกความหมายว่า มีอุปสรรคเมื่อใกล้จะสําเร็จค่ะ

รัตติกาล  ศรีอำไพ