เว้นวรรค
เว้นวรรค ประกอบด้วยคำว่า เว้น กับคำว่า วรรค. วรรค หมายถึง ช่วง กลุ่ม. เว้นวรรค จึงหมายถึง เว้นช่วง ใช้กับการเว้นช่องระหว่างตัวอักษรที่เขียนคำหนึ่ง ๆ ข้อความหนึ่ง ๆ หรือประโยคหนึ่ง ๆ เนื่องจากการเขียนอักษรไทยไม่มีการเว้นช่วงระหว่างคำหรือระหว่างประโยค การเว้นวรรคจึงช่วยให้เข้าใจความหมายของถ้อยคำได้ชัดเจนขึ้น การเว้นวรรคอาจจะไม่เท่ากัน เว้นวรรคเล็กจะเว้น ๑ ช่วงตัวอักษรระหว่างคำที่ต้องการแยกจากกัน. เว้นวรรคใหญ่จะเว้น ๒-๓ ช่วงตัวอักษร ใช้สำหรับการเว้นระหว่างประโยค. ปัจจุบันคำว่า เว้นวรรค ใช้เป็นสำนวนด้วย หมายถึง หยุดปฏิบัติงาน เว้นช่วงการดำรงตำแหน่งหรือการใช้สิทธิที่จะดำเนินการอย่างใดอย่างหนึ่งในช่วงระยะเวลาหนึ่ง เช่น ตามกฎของสมาคม ประธานจะดำรงตำแหน่งได้ไม่เกิน ๒ สมัย เขาเป็นประธานมา ๒ สมัยแล้ว ต้องเว้นวรรคเสียก่อน จึงจะกลับมาเป็นประธานได้ใหม่ในสมัยหน้า. และหมายถึงการเว้นช่วงของผู้ที่ทำผิดกฎหมายเลือกตั้ง ซึ่งถูกพิพากษาให้หมดสิทธิ์ปฏิบัติงานการเมืองช่วงระยะเวลาหนึ่ง เช่น เขาทำผิดกฎหมายเลือกตั้ง จึงต้องเว้นวรรคการทำงานการเมือง.
ที่มา : บทวิทยุรายการ “รู้ รัก ภาษาไทย” ออกอากาศทางสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ ๒๙ เมษายน พ.ศ. ๒๕๕๔ เวลา ๗.๐๐-๗.๓๐ น.