เสวก
เสวก (อ่านว่า เส-วก) หมายถึง ข้าราชการในราชสำนัก เช่น คุณพ่อเขาเป็นเสวกโท.
เมื่อคำนำว่า เสวก มาเข้าสมาสกับคำว่า อมาตย์ (อ่านว่า อะ-หฺมาด) มีการสนธิเสียงสระของคำหน้ากับคำหลัง เป็น เสวกามาตย์ (อ่านว่า เส-วะ-กา-มาด) หมายถึง เสวก และ อำมาตย์
คำว่า เสวก มาจากคำกริยาภาษาบาลีว่า เสว (อ่านว่า เส-วะ) แปลว่า เสพ คบหา. เสวก เป็นคำนาม แปลตามรูปศัพท์ว่า ผู้เสพ หรือ ผู้คบหา ถ้าใช้เป็นกริยา จะใช้รูป เสวนา แปลว่า คบ คบหา เช่นคนแบบนี้ฉันไม่อยากจะเสวนาด้วย. นอกจากนี้ เสวนา ยังมีความหมายใหม่ว่า การสนทนาแลกเปลี่ยนความคิดเห็น เช่น สมาคมข้าราชการพลเรือนจัดเสวนาเรื่องศักดิ์ศรีข้าราชการไทย.
ที่มา : บทวิทยุรายการ “รู้ รัก ภาษาไทย” ออกอากาศทางสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ ๑๓ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๕๐ เวลา ๗.๐๐-๗.๓๐ น.