แขม
คำที่เขียน แขม ในภาษาไทยออกเสียงว่า แขม. ข เป็นพยัญชนะต้น ม เป็นตัวสะกด.
แขม เป็นชื่อไม้ล้มลุก ชอบขึ้นในที่ชุ่มชื้น หรือตามชายน้ำชายเลนซึ่งห่างจากตัวบ้าน. พงแขม คือบริเวณที่มีต้นแขมขึ้นมากมาย จนมีลักษณะเป็นพง.
หนองน้ำที่มีต้นแขมขึ้นมากเรียกว่า หนองแขม ซึ่งเป็นชื่อเขตหนึ่งทางฝั่งธนบุรี.
สำนวน ปลายอ้อปลายแขม หมายความว่า อยู่ที่ไกลที่ไหนไม่ทราบ มักใช้เมื่อกล่าวถึงคนที่ยังไม่เกิดหรือยังไม่เป็นตัวเป็นตน เช่น ตอนที่คุณพ่อคุณแม่ย้ายมาอยู่ที่นี่ เรายังไม่เกิด ยังอยู่ปลายอ้อปลายแขมที่ไหนก็ไม่รู้.
ที่มา : บทวิทยุรายการ “รู้ รัก ภาษาไทย” ออกอากาศทางสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ ๑ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๕๑ เวลา ๗.๐๐-๗.๓๐ น.