แซยิด
แซยิด เป็นคำยืมมาจากภาษาจีนแต้จิ๋วว่า แซยิก แปลว่า วันเกิด ภาษาไทยนำคำว่า แซยิด มาเรียกการทำบุญให้ผู้ใหญ่ที่มีอายุครบ ๖๐ ปี ใช้ว่า การทำบุญแซยิด เช่น ปีหน้าลูกหลานตั้งใจจะจัดทำบุญแซยิดให้คุณปู่ วางแผนไว้ว่าเช้าตักบาตร พอเพลก็เลี้ยงพระ และเรียกวันเกิดครบรอบ ๖๐ ปีว่า วันแซยิด ส่วนวันเกิดอื่นๆ ไม่ว่าจะเป็นวันเกิดในปีที่มีอายุยังไม่ถึง ๖๐ ปี หรือวันเกิดในปีที่มีอายุเกิน ๖๐ ปีไปแล้ว ไม่เรียกว่าวันแซยิด
เหตุที่จีนเรียกวันอายุครบรอบ ๖๐ ปีบริบูรณ์ว่า แซยิด หรือ วันเกิด เพราะแต่เดิมชาวจีนใช้ปฏิทินโบราณซึ่งมีชื่อเรียกปีแต่ละปีแตกต่างกันไป ครบ ๖๐ ปีจึงจะเวียนกลับมาขึ้นต้นใหม่ ชาวจีนจึงถือ ๖๐ ปีเป็น ๑ รอบ ผู้ที่เกิดมาแล้วมีอายุยืนยาวถึง ๖๐ ปี นับว่ามีบุญ น่ายินดี ควรแก่การเฉลิมฉลอง และควรใช้โอกาสพิเศษนี้ทำบุญเพื่อให้ตนเองและลูกหลานสุขใจมากยิ่งขึ้น
แต่คนไทยนับ ๑๒ ปี เป็น ๑ รอบนักษัตร งานแซยิดอายุ ๖๐ ปี ตรงกับ ๕ รอบ ปัจจุบันจึงมีผู้เรียกงานวันเกิดอายุครบ ๗๒ ปี หรือ ๖ รอบ ว่า งานแซยิด ด้วย
ที่มา : บทวิทยุรายการ “รู้ รัก ภาษาไทย” ออกอากาศทางสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ ๓ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๒ เวลา ๗.๐๐-๗.๓๐ น.