โล่ง
คำว่า โล่ง หมายถึง ไม่มีอะไรกั้นหรือบัง เช่น เขาขนของในห้องออกไปหมด จนห้องโล่ง พอได้นัดยานัตถุ์ ปู่ก็รู้สึกว่าจมูกโล่ง. คำว่า โล่ง อาจใช้ขยายคำนาม เช่น ริมทางเป็นพื้นที่โล่งกว้าง มีบ้านเรือนอยู่ไม่กี่หลัง ถัดไปเป็นห้องโล่ง. คำว่า โล่ง ใช้ขยายคำกริยาก็ได้ เช่น อากาศในชนบทปลอดโปร่ง เขารู้สึกว่าหายใจโล่งกว่าในกรุง
คำว่า โล่ง อาจใช้ประกอบกับคำว่า โถง เป็น โล่งโถง หมายถึงโล่งเกินไป เช่น ห้องนี้ดูโล่งโถง ไม่มีฝากั้น. และอาจเพิ่มพยางค์เป็น โล่งโจ้ง ซึ่งก็หมายถึง โล่งเกินไป แต่ใช้เฉพาะในภาษาพูด เช่น เปิดห้องไว้โล่งโจ้งอย่างนี้ ขโมยเข้ามาได้สบายเลย
เมื่อประสมคำว่า โล่ง กับคำว่า ใจ หรือ อก เป็น โล่งใจ หรือ โล่งอก จะหมายถึง หมดความกังวลเมื่อเหตุการณ์ผ่านพ้นไปแล้ว เช่น เขาโล่งใจที่แม่ไม่ดุ พอลูกเรียนจบได้ทำงานดี พึ่งตัวเองได้ พ่อแม่ก็โล่งอก
ที่มา : บทวิทยุรายการ “รู้ รัก ภาษาไทย” ออกอากาศทางสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ ๖ กันยายน พ.ศ. ๒๕๕๖ เวลา ๗.๐๐-๗.๓๐ น.