โสเภณี
คำว่า โสเภณี พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. ๒๕๔๒ ให้ความหมายว่า หญิงที่หาเลี้ยงชีพด้วยการค้าประเวณี เช่น อาชีพโสเภณีไม่ถูกต้องตามกฎหมาย แต่ในเมืองไทยก็มีโสเภณีอยู่เป็นจำนวนมาก
คำว่า โสเภณี เป็นคำกร่อนมาจากคำว่า นครโสภิณี. นคร แปลว่า เมือง โสภิณี แปลว่า หญิงงาม. นครโสภิณี แปลว่า หญิงงามประจำเมือง หญิงผู้ทำเมืองให้งาม.
หญิงนครโสภิณี เดิมมีลักษณะดังที่บรรยายไว้ในเรื่องกามนิต (อ่านว่า กาม-มะ-นิต) ว่า เป็นหญิงงามชั้นสูงอยู่ปราสาท ซึ่งเป็นผู้สร้างเทวสถาน. สร้างวโนทยาน สำหรับไว้เที่ยวเตร่. ห้องรับแขกของหญิงนครโสภิณี จะมีศิลปิน แขกเมืองคนสำคัญ บางทีก็มีเจ้านายไปเยี่ยมเยียน หญิงนครโสภิณีจะต้อนรับ และปรนนิบัติผู้ที่ไปเยี่ยมเยียนให้มีความสุขและความสบายใจ
จะเห็นได้ว่า คำว่า โสเภณี ในปัจจุบันได้เปลี่ยนความหมายไปจากเดิม
ที่มา : บทวิทยุรายการ “รู้ รัก ภาษาไทย” ออกอากาศทางสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ ๒ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๕๐ เวลา ๗.๐๐-๗.๓๐ น.