ไว-ไว ๆ
คำว่า ไว เป็นคำกริยาบอกอาการเคลื่อนไปอย่างรวดเร็ว เช่น เด็กคนนี้ไวจริง ๆ พูดกันอยู่แป๊บ ๆ หายไปไหนแล้ว. ลิงที่นี่ไวมาก เผลอแผล็บเดียวขโมยกระเป๋าวิ่งหายไปเลย. ไว แปลว่า เร็ว รวดเร็ว มักใช้เป็นคำขยายกริยา เช่น เดินไว. ทำงานไว. คิดไว. เรียนรู้ไว. แปลว่า ที่ทำการได้รวดเร็วก็ได้ เช่น สมองไว หมายถึง คิดได้เร็ว. หูไว หมายถึง ตื่นง่าย รับเสียงหรือได้ยินเสียงแม้เพียงเบา ๆ ก็ทำให้ตื่น หรือแปลว่าหูมีประสาทรับเสียงได้ดี แม้เสียงเบา ๆ ก็ได้ยิน. ตาไว หมายถึง เห็นเพียงแว็บเดียวก็จำได้ว่าเป็นอะไร หรือเห็นเพียงแว็บเดียวก็บอกได้ว่าเป็นอะไร เช่น เขาตาไว มองปร๊าดเดียวก็เห็นว่ามีสิ่งผิดปรกติเกิดขึ้น.
คำว่า ไว อาจจะซ้ำเป็น ไว ๆ ใช้เป็นคำกริยาหรือคำขยายกริยาก็ได้ เช่น ใช้เป็นคำสั่งว่า ไว ๆ หน่อย รถกำลังจะมารับแล้ว. ทำไว ๆ เข้าจะได้เสร็จทันเวลา.
ไว ๆ อีกความหมายหนึ่ง หมายถึง เคลื่อนอยู่แล้วหายไปอย่างรวดเร็ว หรืออยู่ไกล ก็ได้ เช่น ฉันมาถึงเขาก็กำลังไป เห็นแต่หลังรถไว ๆ. เห็นเขาเดินอยู่ไว ๆ อยู่ปากซอย ตามไปก็ไม่ทันเสียแล้ว.
ที่มา : บทวิทยุรายการ “รู้ รัก ภาษาไทย” ออกอากาศทางสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ ๑๗ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๕๒ เวลา ๗.๐๐-๗.๓๐ น.