ไอศกรีม

          อากาศร้อน ๆ อย่างนี้ ผู้เขียนคิดว่า หลายคนคงนึกอยากรับประทานไอศกรีมขึ้นมาบ้างล่ะ แต่คนส่วนใหญ่มักจะเรียกขานของหวานชนิดนี้กันว่า ไอติม สำหรับผู้ที่ทราบว่าคำนี้มาจากศัพท์ภาษาอังกฤษในคำว่า ice- cream ก็อาจมีผู้ที่เรียกทับศัพท์กันไปบ้าง แต่ส่วนใหญ่คนก็ยังนิยมเรียกว่า ไอติม กันอยู่ดี ซึ่งจะเรียกอย่างไรก็คงไม่ผิด แต่เขียนอย่างไรจึงจะถูกต้อง ทั้งที่พวกเรารู้จักและชื่นชอบของหวานเย็นรสอร่อยนี้กันมาช้านาน แต่ก็มักจะสะกดชื่อของหวานชนิดนี้กันหลากหลาย เช่น ไอศกรีม ไอศครีม ไอสกรีม ไอสครีม ไอซครีม

          พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. ๒๕๔๒  นิยามไอศกรีม ว่า เป็นคำนาม หมายถึง ของกินที่ทำด้วยน้ำหวาน กะทิ หรือนม เป็นต้น ทำให้ข้นด้วยความเย็น

          ไอศกรีม เป็นคำทับศัพท์ก็จริง แต่มิได้เขียนตามหลักเกณฑ์การทับศัพท์ของราชบัณฑิตยสถาน ทั้งนี้ก็เพราะคำไอศกรีมเขียนแบบนี้มาตั้งแต่ครั้งที่คนไทยเพิ่งจะรู้จักของกินชนิดนี้ใหม่ ๆ (สมัยต้นรัชกาลที่ ๕) จึงถือได้ว่าเป็นคำที่ยืมมาจากภาษาต่างประเทศจนเป็นคำไทยไปแล้วนั่นเอง

          ภาษาพูดนั้นจะพูดเพี้ยนกันไปบ้างเป็น ไอติม หรือแม้กระทั่งพูดย่อ ๆ ว่า ติม ก็พอจะฟังเข้าใจ  แต่ภาษาเขียนนั้น ควรจะเขียนให้ถูกต้อง ตรงกันตามพจนานุกรมฯ นะคะ

          ไอศกรีมมีรสชาติและรูปแบบให้ผู้บริโภคเลือกรับประทานกันมากมาย ถึงตอนนี้ ผู้อ่านองค์ความรู้ภาษาไทยคงไปหาไอศกรีมรับประทานกันแล้ว ผู้เขียนก็ต้องไปบ้างเช่นกัน ยิ่งถ้าเป็นไอศกรีมรสช็อกโกแลตเข้ม ๆ ขมนิด ๆ ละก็ ของโปรดเลยละค่ะ.

รัตติกาล  ศรีอำไพ